Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

"Zamyślenia"

Martin-Art

Przez Martin-Art
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Martin-Art

Martin-Art

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

każdy ma swoją opowieść

chore, nieczułe uczucia

nawet domy bez okien

z pęknięta szybą

jak ze łzą

wytatuowaną na stałe

 

przemijamy obok tego świata

i próbujemy chodzić po wodzie

z trudem napełniamy usta słowami,

które bolą i kochają

jak w dniu narodzin

wiersza

 

 

Edytowane przez Martin-Art (wyświetl historię edycji)
2
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Przejmujący wiersz, chyba dlatego, że tak celnie dotyka prawdy o nas.., bez oskarżenia czy wyrzutu, a raczej łagodnie, i choć z lekkim smutkiem, to też z pewnym pogodzeniem się. To dla mnie ważne, bo tylko przy takiej postawie prawda się odsłania i pokazuje i można ją dostrzec. Szczególnie porusza mnie koniec wiersza odnoszący się do słów - tej niezwykłej cząstki naszego człowieczeństwa. W tym miejscu jednak chciałabym zwrócić Ci uwagę na, według mnie, mały błąd w sformułowaniu: "napełniamy w usta słowa". Tutaj powinno być "napełniamy usta słowami" lub zamiast "napełniamy" - np. "wlewamy" czy "wkładamy". Pozdrawiam :)

karenka

karenka

Opublikowano
Opublikowano

Niezwykle wzruszający piękny w swym zamyśle wiersz w twórczym duchu-bardzo mi się podoba

Życie pisze różne scenariusze,ale przede wszystkim ma sens,każdy z nas jest potrzebny,wyjątkowy i ma swoją rolę do odegrania:)pozdrawiam *

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiedźma
      Krwawe świty

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Berenika97 bardzo zmysłowe zdjęcie i piękna inspiracja do niego. Podoba mi się tu najbardziej to odwrócenie- to noc krwawi, że musi odejść.. Tak to odbieram...Sam wiersz możnaby odbierać na różnych poziomach... Dla mnie samej w odniesieniu do zdjęcia- noc kaleczy się ustępując świtowi.  Fantastyczny ! Uściski!  I jeszcze nadzieja ;)))
    • Berenika97
      Wolność , wielkie dobro

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @andrew   Pięknie ujęta idea wolności jako daru, a nie samowoli - to cenne rozróżnienie. Podoba mi się, że  pokazujesz jej naturalną granicę - grzech i krzywda bliźniego oraz przyrody. Wolność jako przestrzeń do miłości i radości, o ile nie oddajemy jej "idolom, ideologiom" - świetne! 
    • Wiechu J. K.
      Honor Polaka.

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Leszek Piotr Laskowski Przyszła mi na myśl biblijna historia w której JHS poprzewracał stoły bankierów i wypędził osoby handlujące zwierzętami, mówiąc, że dom modlitwy stał się jaskinią zbójców. 
    • Berenika97
      Dożywocie

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Whisper of loves rain   Bardzo poruszający tekst. Przejście od jasnych obrazów z pierwszej zwrotki (wiosna, światło) do mroku i zdrady robi ogromne wrażenie. Niesamowity jest  wers- "Bo są śmierci, co chodzą… i mieszkają w człowieku". Oddaje całą prawdę o bólu po stracie złudzeń i wewnętrznej pustce. Puenta wiersza jest przejmująca - najgorsze są te wyroki, po których trzeba dalej fizycznie funkcjonować, choć "umarł twój świat". Zmusza do refleksji nad tym, komu powierzamy swój los.
    • Berenika97
      Honor Polaka.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski   Mocny, skłaniający do zadumy tekst. Świetnie jest uchwycona dwoistość naszej narodowej natury - z jednej strony chęć wypadania jak najlepiej na zewnątrz, z drugiej trudność w schowaniu dumy do kieszeni na własnym podwórku. Warto jednak pamiętać, z czego to wynika- nasza mentalność to w dużej mierze efekt trudnej historii od czasów zaborów. Przez lata walki o przetrwanie duma była naszym pancerzem, a nieufność jedynym mechanizmem obronnym. Dziś, w wolnym kraju, ten pancerz zbyt często przeszkadza nam w zwykłej współpracy i budowaniu zgody.  Oby ten apel o mniej pychy, a więcej miłości i współpracy nie przeszedł bez echa.   Pozdrawiam serdecznie!   Choć trudny ten los od czasów zaborów w ciągłym oporze nasz hart ukształtował, i zrodził nieufność do obcych wyborów, a w sercu dumę na obronę schował.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...