Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

On cały czas kocha, Justyno - rękoma, słowami, a jeśli nimi nie dosięga -  to co najmniej sercem. To jest miniaturka, dlatego nie tłumaczy i nie rozwija wszystkiego, ale to może zrobić czytelnik sam w sobie :)

.

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Właśnie tytuł mówi o sile, Justyno. :) Ten, o którym piszę, jest nie-bezsilny, bo zawsze może kochać, a więc ma zawsze siłę miłości w sobie. Wiesz, im krótszy wiersz, tym bardziej się trzeba w każde słowo wczytać, tym też wolniej i cierpliwiej trzeba czytać, lub nawet kilka razy - żeby się cały otworzył. Każde słowo, kolejność słów, a nawet odstępy między nimi dużo mówią. Ja pisząc miniaturki to właśnie odkrywam. Kto ich sam nie pisze, może ma trudności w odczytywaniu takich krótkich form.

 

Ale za to komentarze i odpowiedzi na nie piszę obszerne! :))

Opublikowano

U mnie bywa i tak, ale częściej jest to nie myśl, a raczej jakieś nagłe głębsze rozpoznanie, dla którego szukam potem słów i sformułowań - im trudniejsze i głębsze to rozpoznanie - tym prostszych.

 

Dziękuję Ci za uwagę i podzielenie się wrażeniami.:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @.KOBIETA. tak łatwiej:)
    • W lustro człowiek spojrzał zobaczył w nim swe odbicie uśmiechnął się do niego powiedział - jestem bóstwem Wówczas lustro popękało przemówiło ludzkim głosem czy dalej sądzisz że to ty żeś bóstwem a nie potworem Dopiero w tedy  zrozumiał że nie odbicie jest wartością lecz jego rzeczywistość o jakiej często zapomina
    • Chciałbym zapisać w tobie całe moje życie literami rodzącymi się dla ciebie codziennie bez przecinków jednym miłości tchnieniem całą epopeję uczuć z pamięci wypowiedzieć w bibliotece myśli czytam cię co dzień od nowa zakochany w prologu wciąż na pierwszej stronie oddałem ci duszę by odczytać lekturę serca byś nie była tylko analfabetycznym marzeniem chociaż nie widziałem piękna okładki nie zapamiętałem tytułu zakochania pragnę ci dać wszystkie książki uczuć żebyś nie tylko streszczenie przeczytała
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Gdzie rozdawali roztropność? Pytał przechodzień przechodnia Zarzucasz ją mnie? Na barki włożyłem za dużo to przez to  powoli idziemy przełęczą        
    • @Łukasz Wiesław Jasiński   po to są różne działy, żeby wrzucać wiersze nie wiemy czy ktoś właśnie napisał, czy to napisane wcześniej   świat wiersza rządzi się innymi prawami...co w prozie może wydawać się chaotyczne...w poezji ma swoją własną logikę    niektórzy dają swoje wiersze do oceny AI, jeśli  tak byś zrobił i AI wskazałoby miejsca do poprawy?   powiedzmy, że poprosiłbyś AI o ocenę swojego wiersza w skali od 1 do 10 i nie byłbyś zadowolony z oceny oraz wskazanych miejsc do poprawy, co wtedy z publikacją?   czy uważasz, że ocena użytkownika portalu będzie bardziej miarodajna, niż ocena AI?   moim zdaniem cała wartość wpisów na portalu wynika z subiektywnych spostrzeżeń, bo i czar wiersza jest kwestią subiektywną          
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...