Zgłoś

@Berenika97 bardzo zmysłowe zdjęcie i piękna inspiracja do niego. Podoba mi się tu najbardziej to odwrócenie- to noc krwawi, że musi odejść.. Tak to odbieram...Sam wiersz możnaby odbierać na różnych poziomach... Dla mnie samej w odniesieniu do zdjęcia- noc kaleczy się ustępując świtowi.  Fantastyczny ! Uściski!  I jeszcze nadzieja ;)))

@andrew   Pięknie ujęta idea wolności jako daru, a nie samowoli - to cenne rozróżnienie. Podoba mi się, że  pokazujesz jej naturalną granicę - grzech i krzywda bliźniego oraz przyrody. Wolność jako przestrzeń do miłości i radości, o ile nie oddajemy jej "idolom, ideologiom" - świetne! 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Leszek Piotr Laskowski Przyszła mi na myśl biblijna historia w której JHS poprzewracał stoły bankierów i wypędził osoby handlujące zwierzętami, mówiąc, że dom modlitwy stał się jaskinią zbójców. 

@Whisper of loves rain   Bardzo poruszający tekst. Przejście od jasnych obrazów z pierwszej zwrotki (wiosna, światło) do mroku i zdrady robi ogromne wrażenie. Niesamowity jest  wers- "Bo są śmierci, co chodzą… i mieszkają w człowieku". Oddaje całą prawdę o bólu po stracie złudzeń i wewnętrznej pustce. Puenta wiersza jest przejmująca - najgorsze są te wyroki, po których trzeba dalej fizycznie funkcjonować, choć "umarł twój świat". Zmusza do refleksji nad tym, komu powierzamy swój los.

@Leszek Piotr Laskowski   Mocny, skłaniający do zadumy tekst. Świetnie jest uchwycona dwoistość naszej narodowej natury - z jednej strony chęć wypadania jak najlepiej na zewnątrz, z drugiej trudność w schowaniu dumy do kieszeni na własnym podwórku. Warto jednak pamiętać, z czego to wynika- nasza mentalność to w dużej mierze efekt trudnej historii od czasów zaborów. Przez lata walki o przetrwanie duma była naszym pancerzem, a nieufność jedynym mechanizmem obronnym. Dziś, w wolnym kraju, ten pancerz zbyt często przeszkadza nam w zwykłej współpracy i budowaniu zgody.  Oby ten apel o mniej pychy, a więcej miłości i współpracy nie przeszedł bez echa.   Pozdrawiam serdecznie!   Choć trudny ten los od czasów zaborów w ciągłym oporze nasz hart ukształtował, i zrodził nieufność do obcych wyborów, a w sercu dumę na obronę schował.