8. edycja Ogólnopolskiego Konkursu Poezji dla Osób Niepełnosprawnych „Słowa, dobrze, że jesteście”

[Mateusz]

Na prośbę fundacji zamieszczam informacje o konkursie:

 

Szanowna Redakcjo oraz Użytkownicy, w imieniu Fundacji Anny Dymnej „Mimo Wszystko” zapraszamy do wzięcia udziału w  8. edycji Ogólnopolskiego Konkursu Poezji dla Osób Niepełnosprawnych „Słowa, dobrze, że jesteście”. Konkurs skierowany jest do osób, które pragną:  - podzielić się swoją twórczością z czytelnikami (nagrodzone utwory zostaną opublikowane w specjalnym tomiku), - poddać ocenie jury (w składzie: Anna Dymna, Janka Graban, Józef Baran, Wojciech Bonowicz i Adam Ziemianin), - zdobyć nagrodę (I miejsce – 5 tys. zł, II miejsce – 3 tys. zł, III miejsce – 2 tys. zł.), - … i zaprezentować swoje utwory na scenie Studia Radia Kraków! (uroczyste wręczenie nagród odbędzie się podczas jesiennej edycji koncertu z cyklu „Zaczarowane Radio Kraków”) Technika pisarska nie jest ważna, najistotniejsza jest poezja. Wiersze oceniane będą w dwóch kategoriach: „Osób niepełnosprawnych intelektualnie” oraz „Osób z pozostałymi niepełnosprawnościami”.   Wiersze oraz komplet wymaganych dokumentów (opatrzone dopiskiem „Konkurs poezji”) należy przesłać do 16 marca 2017 pocztą elektroniczną pod adres: [email protected] lub pocztą tradycyjną: Fundacja Anny Dymnej „Mimo Wszystko” ul. Profesora Stefana Myczkowskiego 4 30-198 Kraków Formularz zgłoszeniowy oraz regulamin konkursu dostępne na: Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Zachęcamy także do przeczytania całego wywiadu z jurorem, Wojciechem Bonowiczem:  (istnieje możliwość udostępnienia na Państwa łamach lub stronie) Zapraszamy! W imieniu Fundacji Mimo Wszystko Magdalena Grzesiak

[Witold Szwedkowski]

Nie ma "osób niepełnosprawnych", są "osoby z niepełnosprawnością". Ktoś powie, że to to samo? Niezbyt... W pierwszym zwrocie niepełnosprawność jest czymś immanentnym, cechującym osobę. W drugim jest obok osoby, z osobą. Nie definiuje, a jest czymś, co spotkało człowieka ale nie określa go.

Warto by organizatorzy o tym wiedzieli. Choć z drugiej strony po co im to mówić... Jak ktoś nie wyczuwa subtelności słownych w tak delikatnych sprawach, to jak chce oceniać poezję?

Przywykli do utartych zwrotów? Siedzą w temacie tak długo, że nie mają do niego dystansu by spojrzeć bardziej obiektywnie? Niechlujstwo, jak wszędzie w Polsce, tak i w języku?

Bo "po co zmieniać, przecież wiadomo o co chodzi"...