Zgłoś

podnosisz Waldemarze zawsze na duchu. w prosty sposób ciesząc tym, co tu Nam na  ziemi dane, tym co otacza nas, i co w nas- dlatego lubię, wracać do twoich wersów. w których odnajduję radość zwykła, radość niezwykłą codzienną. 

@Tomasz.O - dzięki - 

Gdy byłem młody życie było proste tak się wydaje gdy ideał zawiesisz na plakacie w pokoju własnym  pokój jest ciasny za młodu  światło w szkole wiara w kościele  rodzice ich praca wychowanie  trzaska w szwach skondensowana  butelka nadzieij nagle pęka  zaczyna się dorosłe wybory  dwa przykazania miłości te najistotniejsze a po piąte nie zabijaj  i tu mamy zagwozdkę  bo to wykluczające  jak nie zabić siebie jeśli chcesz kochać  gdy życie chcesz wziąć w swoje ręce musisz zabić ideały  a gdy pojawia się miłość jak nie zabić siebie  przyzwyczajenia wady grzechy   nie zgadza się  nie można być  bo społecznie jesteś odmieńcem nie można postawić na swoim jeśli szukasz związku dosłownie    

@Tadeusz Koch Mądre i potrzebne, piękne wezwanie poety, bo kto miałby bardziej rozumieć wartość kochania?

@Berenika97 Ważne jest co drugiemu ofiarowujemy. Może to być czas, prezent, serce. Każda z tych rzeczy jest tak ważna, że lepiej zawczasu pomyśleć kim jest ta druga osoba. Gdyż może to wykorzystać. Może nas oszukać. Refleksyjny wiersz. Chwile się nad nim zatrzymałem.