Ja

[Oxyvia]

Jeśli "na pochwały podatniejsze grunty", to może tu mowa o nieodpartej potrzebie pisania wierszy dla poklasku? :)

[Luule]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie aż tak. Nie tylko wiersze i nie tylko dla poklasku, choć są i tacy, co robią bezwartościowy szoł dla sławy i kasy. Mam nadzieję, że akurat wiersze są potrzebą serca, ujściem refleksji. Ale już uzewnętrznianie się, publikowanie, jest podszeptem ego, że chcemy to pokazać innym, że mamy coś do przekazania. Podatniejsze grunty? Chętniej odwiedzamy miejsca, gdzie słyszymy miłe słowa, niż takie, gdzie tylko krytykę lub zero uwagi. Niestety też często nasze poczucie zależy od oceny innych. Rośniemy, kurczymy się, poddajemy lub nie, gdy niedocenieni- może brzdąkamy dalej, ale już w zaciszu. Pozdrawiam:)

Edytowane 20 Stycznia 2018 przez Luule (wyświetl historię edycji)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wszystko to prawda. Ale nie widzę tego w wierszu.

Pozdrawiam, Luule.

[Luule]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No ok, trudno, mi teraz ciężko to obiektywnie ocenić, bo sama to pisałam, wiadomo. Do tego jest to próba połączenia dwóch 'zjawisk' - ego i róży w jedno. Utwierdzam się, że czasem lepiej nie drążyć tematu i zostawić każdemu własną interpretację, wiersz nie do końca odgadniony lub odczytany po swojemu bywa bardziej pociągający. Pozdrawiam i dziękuję za poświęcony czas, to zawsze jakaś nauka:)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, o ile w ogóle jest zrozumiały. Wiersz jest komunikatem, jak każdy inny tekst, więc powinien jasno wyrażać główną myśl Autora, a resztę - czyli własne doświadczenia, uczucia, poglądy na daną rzecz - każdy dopowiada sobie sam.

Natomiast Autorzy często zapominają, że wiersz to też komunikat (ale to się nei tyczy Ciebie, bo widzę, że starasz się pisać zrozumiale).

Pozdrawiam.