Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pragnę wziąć w dłonie pocałunki

wtulić się o poranku w zapach

i rozmarzony w śpiącym utkwić

z chwilami chwile pozaplatać

 

kiedy otworzysz oczy z pragnień

snuć będę w nieskończoność drżenie

wpisanych w pamięć nikt nie skradnie

sypie iskrami rozbudzony przebieg

 

w rozwianych mieni się poranek

pragniesz by wstrzymał w biegu rącze

cisza wygładza milknący zamęt

i oddech

Opublikowano

Zaglądam na poezja

org pierwszy raz po ładnych paru latach, dostałem powiadomienie.

 

Nie moje miejsce i nie mój wiersz. Brzmi ładnie i co z tego?

 

Żadne słowo nie zaskakuje, zlepek poetyckich standardów, brak realnego pomysłu na oryginalność.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj po latach. Stary oyey i stara nieodkrywcza ocena. :) Skoro Ty jesteś przewidywalny, to  może nie odmawiaj tego także wierszom. Za mimowolny komplement dziękuję i co z tego, że nie Twój wiersz. :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mnie raczej nie przekonasz, ale próbuj, może inni mają większą wyrozumiałość. Moim zdaniem nieuzasadnionej wyrwy lub nadlewki w rytmie niczym zastąpić się nie da. Czytałem - dość mocno i uparcie bronisz swojego zdania - szanuję, ale własnego ucha sam nie jestem w stanie oszukać  

Ale i tak lubię Twoje wiersze. :)

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie jesteś chłopkiem Erato sługo 

a to że czytać nie przestajesz

jest miłe muzie serdeczny ukłon

bo swym lubieniem ubarwiasz szare

niepoetyczny byt samozwańca

miód w słowach piłem lubię Twój antał  :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @simsalabim Podoba mi się, z obserwacji to przeważnie gryziony jest własny partner / mąż, ale to w wersji realnej, a nie aforyzmu poetki. Pzdr/. Dobre wejście i witaj na forum.
    • Wczorajszy głos nie miał jeszcze twarzy- był dźwiękiem. Dziś znalazł ciało. Luiza nacisnęła klamkę, a kot Leon przemknął przez uchylone drzwi, by wydać jej tajemnicę. Zastygł w połowie drogi, rozciągał się kilka sekund, w których łatwiej było im patrzeć na kota niż na siebie. - Witaj, podróżniku! Męski ton nie był głośny. Po prostu sprawił, że cisza przestała należeć wyłącznie do Luizy. Kucnął - gładził kota z odruchem wyćwiczonym przez samotność. Przez chwilę oboje milczeli. - Dzień dobry, to Leon - odpowiedziała, zastanawiając się, czy człowiek zaczyna mówić do kota z czułości czy dopiero wtedy, gdy brak drugiej osoby zaczyna mieć własny dźwięk? Przedstawili się sobie z ostrożnością ludzi, którzy wiedzą, że imię jest pierwszą rzeczą, jaką powierza się nieznajomemu: Mateusz, Luiza. Zwierzę owinęło ogon wokół jego kostki, Leon wybrał za nich.
    • Oto ci Pelu karaś arak ulepi - co to.        
    • @Wiechu J. K. Mówią, że wiara jest ważniejsza niż wiedza, czyli fakty, a skoro o tym, co po śmierci wiedza jest, powiedzmy, bardzo niewielka, niektórzy zresztą mówią, że żadna, więc każda wiara ją koncertowo przebija. Kreatywnie podszedłeś do tematu, szacun. 
    • @Poet Ka   Jeśli dobrze odczytuję - to największym "schematem" naszego życia jest po prostu... "przypadek".Jedyne, czego możemy być absolutnie pewni, to fakt, że i tak nadejdzie zaskoczenie. Ciekawie wplotłaś tu stany skupienia i żywioły. Kropla drążąca skałę i wiatr szlifujący szkło to dowód na to, że to, co miękkie i ulotne (przypadek), ostatecznie i tak wygrywa z tym, co twarde i stałe (schemat). Zostawiasz czytelnika z genialnym poczuciem pewności co do... niepewności. Ale moja niepewność, co do odczytania tego teksty jest pewna! :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...