Wędrówka.

[GreD]

Wędrówka tutaj tam, 
krok milowy w stronę
nieodkrytrych dni. 
Nożem wydają się rzeźbione, 
wyboiste kręte ciche. 
Złotymi nićmi różańce szyte,
krzyże kwiatami tknięte, 
bluszczem liściem, 
Życiem... 
Czarne kruki, sanitariusze, 
stróże końca, 
one tupią drapią ziemię pazórem. 
Igłą ostrą, 
szytyletem, 
stalówką,  ptaśim  piórem szkicują 
niby tatuaż,
Portret. 
Czarno niebieski pejzaż widzisz? 
Popatrz, dostrzeż! 
Czas klepsydrą, 
wehikułem , maszyną, 
mapą lub lawiną mikro kamieni, 
deszczem lub gadem. 
Relligia staje się muzyką,
słowa poezją, 
okna obrazem życie, 
trasą. 
Miłość, ogień woda... 
Dziewczę popatrz przecież gram...
Nuty, dzwięki rytm takt, 
piosenka w głowie, posłuchaj. 
Jeden, dwa, a nawet cztery
odnajde światy krainy podświadomości
Odnajdą,
błękit, raj.

[jan_komułzykant]

napisane z pazÓrem, ale Cezary by się zdenerwował. 

[AnDante]

Cicer cum caule, przynajmniej dla mnie.

 

[Justyna Adamczewska]

Witaj, GreD. Bardzo wiele informacji jest w Twym wierszu. Troszkę może pomieszać się w głowie, gdy się go czyta. Wyłowiłam dla mnie b. ciekawą zwrotkę:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Napisałam "zwrotkę", choć nie podzieliłeś wiersza na strofy, szkoda. Cóż - błędy ortograficzne zakłócają odbiór. Można poprawić i wtedy będzie lepiej.   Miło było znowu Cię poczytać. Justyna.