Ostatni marsz

[Justyna Adamczewska]

Ostatni marsz

 

Cichutko 

jadą walizki

wypełnione

 

Stacja Radegast czeka

wyjątkową cierpliwością

służy upodlonym. 

 

        _____

 

Lekki wiatr rozrywa materiały

pomaga zniszczeniu. 

 

Tratowany bruk płacze

nie potrzebuje ucisku kół

i drażniących kroków

  _______

 

Czeka groza

niewidoczna dla martwych źrenic

doceniających wegetację

uniżoności.

 

Cichcem zamilkły balkony

nie chcą ruin

gotowe na trwałość i ład

zachłannych pieców. 

 

Maszerujących dotyka stagnacja

nowo narodzonych demonów

bydlęce skrzynie

ostateczne drganie. 

 

J. A. Lipiec 2016 r.

 

 

 Radegast  -  jeden z najważniejszych obiektów związanych z historią łódzkiego getta. Miejsce, z którego w latach 1942-1944 odjechały tysiące ludzi do ośrodka zagłady w Chełmnie nad Nerem, a w sierpniu 1944 do Oświęcimia.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 18 Października 2017 przez Justyna Adamczewska
Niezbędne poprawki. (wyświetl historię edycji)

[Deonix_]

Justyno,

na wstępie chciałam pochwalić Cię za to,

że podjęłaś tak trudny temat,

sama nie wiem,

czy bym się odważyła.

 

Jednakże mam do Twojego wiersza pewne zastrzeżenia.

Po pierwsze, niepotrzebnie usiłujesz wstawić rym w końcówkach zwrotek.

Wg mnie ten wiersz lepiej wyglądałby w bieli.

 

Po drugie, nieco przegadujesz treść,

przez co ładne fragmenty słabną pod względem ładunku emocjonalnego, np.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

I tak jest u Ciebie w prawie każdej zwrotce.

Mam nadzieję, że Cię nie uraziłam :)

 

Pozdrawiam :)

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Deonix_, dziękuję. Wiesz ja ciągle się uczę i Twe uwagi są bardzo cenne dla mnie. Absolutnie nie uraziłaś. Miłe, że tak dokładnie przeanalizowałaś mój wiersz. Poprawek jednak w nim nie wprowadzę - cały bym rozwaliła, ale ideę przekażę w innym - może lepszym. Ciepło pozdrawiam. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

to jest banalna fraza, napisałbym może ciężkie, pękate czy jakieś inne

nie mogę kupić tego niebytu

A masłem pomasłować? Tak samo i ta fraza nie wchodzi mi. A zresztą nie za bardzo potrafię co chcesz w tej właśnie zwrotce opowiedzieć, poza tym, że nie godzisz się na burzenie miasta.

Natomiast w tym wierszu malujesz, a nie nakazujesz zobaczyć, więc dla mnie jest to jakaś odmiana na plus, oczywiście w moim subiektywnym odczucia,. Zaczynasz ze mną rozmawiać, a nie mówić mi. Nie staraj sie elementów dramatycznych podkreślać tak grubą kreską, że wychodzi wrecz banał - niebytu. Pozdrawiam

[azk]

PS.

Natomiast sam temat eksterminacji narodu, zabijanie za to, że mówi się właśnie takim językiem, wyznaje się takiego boga, jest dla mnie gorący i bolesny. I nie tylko chodzi o Żydów.

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj, kocie, kocie w to mi graj. "Zaczynasz ze mną rozmawiać, a nie mówić mi". Staram się, ale pracuję nad tym "staraniem". Dziękuję. :))

[befana_di_campi]

Według mnie wiersz doskonały! A za tę opinię biorę pełną odpowiedzialność, ponieważ od bez mała 15 lat zajmowałam się liryką Holokaustu w tzw. celach naukowo-badawczych.

Przez Paula Celana (1920-1970) to omal nie wpadłam w depresję;  z kolei przez moją - zresztą ulubioną Nelly Sachs (1891-1970) - o mało co, a bym się nabawiła schizofrenii, na którą od 1956 roku cierpiała Poetka.

Bardzo serdecznie :)

 

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuje, belfano, ja też interesuję się Holocaustem. Musisz uważac, boś wrażliwa a temat, natomiast drażliwy. Nie bardzo nośny, ale ja i tak piszę o tym. Dla zamordowanych, ocalonych, niesamowitych ludzi. 

[befana_di_campi]

Wzruszyłaś mnie, Słoneczko, tą troską :)

Wiele się "popisałam", z moją rozprawą (bardziej może esejem) habilitacyjną, włącznie :)

Tu daję link do jednej z moich próbek:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zresztą wydrukowanej w Antologii POSTscriptum (2014) :)

Wyjątkowo serdecznie :)))