Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

A co jeżeli jesteśmy

wszystkimi możliwościami 

zaistnienia życia jednocześnie :

 

sąsiadem z naprzeciwka

i Masajem z Kenii

kloszardem na ulicy,

i delfinem w oceanie.

 

Co, jeżeli nasz duch przyjął

te różne  formy żeby doświadczać

życia w nieskończonych  jego przejawach,

 

jeżeli patrząc w oczy im wszystkim

widzę  w tej chwili  siebie .

Uśmiecham  się do gwiazd.

Mam całą wieczność 

by  poznać wszystkie swoje lustra 

 

Edytowane przez Annie_M (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Bardzo blisko poglądów Pierre Teilhard de Chardin filozof>>>> My - ludzie ( w warstwie niematerialnej) zawarci w zbiór wszystkich idei, rozlani na kulę jak doza płynu, który znów zbierze się po przeciwnej stronie kuli na końcu świata. Całą warstwę materialną dodano nam byśmy uzyskali lepkość i po tej kuli spływali-toczyli się. oddalając i zbliżając się do siebie.. (Przepraszam za być może nieudolną skrótową interpretację jego myśli) 

Wiersz,- ciekawe spojrzenie na nasze wnętrze. Pozdrawiam i dziękuję za powód do dywagacji

 

Opublikowano

Ciekawy wiersz, interesujące rozważania.

Różne są poglądy na ten temat, czym jesteśmy i czym w ogóle jest życie. Nie wiadomo tego i pewnie nigdy się nie dowiemy. Bo gdybyśmy się dowiedzieli, to byłby to już kres wszelkiej cywilizacji. Zapewne.

Ale rozmyślania na ten temat zawsze są ciekawe i rozwijające. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gratuluję tak fajnej codzienności. Napisałaś tak zachęcająco, że nic tylko naśladować! 
    • moja codzienność jest całkiem niezła  po przespanej nocy miły poranek w ciepłym domku obiadek  popołudniowa kawka flat white z ekspresu  ciasteczka bez strachu o utycie potem stosowna kolacja (a co tam na wybieg na pewno nie pójdę) nikt nie chciałby i ja też  co za szczęście klarowna sytuacja bez zbędnych ambicji i niepokojów  w ciszy własnego pokoju doświadczam świętego spokoju    i nic więcej teraz nie napiszę  mam zamiar wczuć się wsłuchać w tę spokojną sytą zimową ciszę    a co?
    • @Berenika97 Dlaczego oni nie potrafili ze sobą rozmawiać wcześniej?
    • Obiecałaś, że do końca - że po grób, dwa oddechy, zawsze razem uczuć cud, wspólne cele, ciągle głośno, u stóp świat lecz po latach coś nie poszło - mamy pat cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje wieczorami, każde gaśnie w swym pokoju   Bardzo często, powtarzałaś to ma sens a dziś milczysz, czy to koniec, czy to kres jeszcze wczoraj, nam wystarczył jeden znak dzisiaj rzadko twoje usta szepczą tak cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje wieczorami, każde gaśnie w swym pokoju   Na zakręcie, nagle zgubił się nasz ślad niby razem, ale to nie tamta gra w Twoich oczach, coraz częściej widzę chłód chcę go stopić – nie wychodzi – pusty trud cisza rośnie, choć mieszkamy wciąż we dwoje po omacku, szukam Ciebie w swym pokoju
    • @bazyl_prost bo jest z okresu międzywojennego i wnętrze też jest art deco:) oryginał oraz poręcz na klatce z drewna giętkiego:) są złocenia oryginalne wyczyszczone :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...