Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

W pętach sumienia.

GreD
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

GreD

GreD

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

W pętach sumienia.

 

Noc

w oknach kraty druty zardzewiałe
mury barwę seledynu łuszcząc się pod sufitem objawiały
podłoga drewniana gdzieniegdzie 
dechy haczyły pięty 
przypominając o sobie i o miejscu
w którym przebywam
Drzwi stalowe za nimi warta godna zażalenia
Pod sufitem nad wierzejami tuba
wrzeszcząca nad ranem:
baczność uwaga! 
Zza okna ściana metrów 
niemiara w oczach zliczyć 
na niej wijący się drut kolczasty
kąsający jak pierścienica ohydna
Łózko piętrowe obłożone słomianym
materacem poduszka jakże cuchnąca i koc w kratę
Mały stolik w kącie na nim zielony
talerz i plastykowe sztućce
plastikowe aby się nie zranić 
gdyż odosobnienie najprostszym sposobem.
Inaczej  ugodził bym,
czyjeś sumienie nożem spokoju

ugodził bym z pewnością mordując niepokój.

 

GreD.

Edytowane przez GreD (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Proszalny
      emocje to nie tylko ...

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Po przeczytaniu wiersza naszło mnie kilka refleksji... A jednak dobrze, że jest miejsce, gdzie możemy dać upust emocjom. Anonimowi, tworzymy siebie na podobieństwo, które nosimy w sercu. To niebywały komfort móc swoje "życie", skasować jednym kliknięciem. A kiedy wrócimy do siebie, znajdziemy tą samą ciszę, z której wyszliśmy. Oba te światy są prawdziwe. Kłamstwo miesza się z prawdą, a my zagubieni od zawsze, plączemy nowe węzły. Ktoś kiedyś powiedział: tak niech będzie tak, nie - nie... dziś mówię tak, a jutro inaczej. Nie jestem kaprysem losu, lecz własną fantazją.   Słonecznego dnia :)
    • Intersubiektywny
      Etykieta

      Przez Intersubiektywny · Opublikowano

      Ludobójstwo masowe? Wysokie podatki? Nierówności klasowe? Na tyranię znaczące zadatki?   To wszystko naturalne klęski przecie To wszystko bez wątpienia wyolbrzymienie To wszystko wina Ich,nie wiecie? To wszystko nie powinno targać wasze sumienie   Ten głód z zamierzchłych lat Ta wojna z bezsensownych strat   I wreszcie,cała ta niesprawiedliwość  To ich do śmierci nieposkromiona miłość    Oni bowiem diabły z rogami Oni bowiem Prawdy wrogami   A Prawda względnością się stała A nauka jej kształtowania ni duża,ni mała   Każda katastrofa może stać się wypadkiem A każdy triumf osiągnięciem nie przypadkiem.
    • Proszalny
      kwiecień 1940

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Wspaniały, refleksyjny wiersz. Brzozy z korzeniami w mundurach zostaną ze mną na długo, i chociaż mówisz o ludziach - myślę o zwierzętach. Dla nich nadal trwa wojna. Nie mają imion i grobów, zupełnie jakby nie istniały. A jednak łzy w oczach umierającej sarny, mówią inaczej.    Znikają drewniane krzyże, pamięć gubi się w lesie. Wciąż słychać strzały mierzone w komorę - kula rozrywa serce.   Nadal lubimy zabijać, żeby zachować pozory, nazywamy śmierć sarny  dbałością o stado -selekcją.  
    • Leszczym
      Masy Na ulicy Bagateli

      Przez Leszczym · Opublikowano

      Masy   My, masy embarrasy, z czasem i razem idziemy w postęp oraz rozwijamy zwoje rozwoju i faktem jest, że czynimy tak w znoju.     Na ulicy Bagateli   Kto bogatemu zabroni bagatelizować?     Warszawa – Stegny, 06.04.2026r.
    • KOBIETA
      Daj mi — siebie

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @FaLcorN   znam takie miejsce na „K” …

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      można się zakręcić

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...