Zgłoś

@finch   Piękny, magnetyczny wiersz! Refren brzmi jak dawna modlitwa lub zaklęcie. Niezwykła plastyczność obrazów - zwłaszcza "wilgoć przeznaczenia" i końcowy obraz z szybą. Bardzo podoba mi się, że przypominasz jedną ze słowiańskich bogiń - lubię naszą mitologię. Świetny utwór! 

@Gra-Budzi-ka   Świetnie skonstruowany pantum - forma bardzo wymagająca, a tobie udało się nadać powtarzającym się wersom nowe znaczenia w każdej zwrotce. Ostatnie pytanie - czy jesteśmy w wiedzę bogatsi - brzmi jak gorzka refleksja nad tym, że czas płynie, a niekoniecznie idzie za nim mądrość.  Znakomite! 

Chcę wrócić do domu. Wrócić do oglądania głębokiej pustki, Leżąc na trampolinie, Wdychając zapach trawy, Z osobą, która była mi jak brat.   Chcę zachwycać się każdym dniem, Doświadczać nowego, Doświadczać świata ogromnego. Wyliczać chmury przez wiele godzin, Grać roleczki w kółko, Biegać po trawie wyższej ode mnie, I myśleć, co będziemy robić jutro.   Ten dom jednak jest daleko, Gdzieś za górą. Teraz mieszkam w tym samym, Ale innym. Zupełnie innym.   Zgubiłem do niego drogę, Już bardzo dawno, Jednak wiem, Że gdzieś tam jest.   Muszę tam uciec, Albo zniknie na marne.

Życie poznane Myśli nieznane    Czyny haniebne To wszystko na nic     Jestem tylko  Oddechem    Wyrwanym ze snu    W drodze po spokój    Tylko tyle  I aż tyle 

@Charismafilos   Świetne szyfrowanie uczuć! Wielka namiętność kryje się między wierszami... a właściwie w samych środkach słów. Wielkie litery krzyczą to, co wersy próbują dyskretnie ukryć. Znakomity pomysł i wykonanie. Widać, że ta "wichura szaleje" nie tylko w "ukrytym" tekście, ale i w wyobraźni autora. :))))