Dzień w dzień noc w noc

[WiJa]

Każdy coś takiego ma
(w sobie czy ze sobą)
co jest z człowiekiem
jak jego własny cień.
I lepiej już z tym
(czego nie można obejść
czego się nie da
zostawić - co wcale
nie musi być takie złe)
jak gdyby nigdy nic
(a kto wie czy nie
strugając wariata) żyć.

Życie - jeśli to nie jest
za dużo powiedziane
(nie mylić z za dużym
poświęceniem)
ale tak czy inaczej
za duże oczekiwania.
Kiedy wystarczy
nie oglądać się
na nikogo innego
bo nikt nie jest inny
(a co dopiero
żeby ktoś był gorszy
chociaż niektórzy są
niewytłumaczalnie
a kto wie czy też nie
niemiłosiernie lepsi).

I choćby na kraniec ziemi
trzeba z tym chodzić
bo uciekając przed tym
tym bardziej to
idzie za człowiekiem
(jakżeby inaczej
jeśli nie krok w krok)
jak zły czy dobry duch.

PS
Psy i wilki nie mają takich przeżyć
bo nie mają tego czym nie żyją.
Dlaczego więc tym to (dobrym
albo złym duchem ) co każdy ma
(a do czego nie ma się co przyznawać)
jest psia albo wilcza natura w nas.

2008 r.

[WiJa]

ostatni wers jest rozwiązaniem początkowej i całej zagadki, a przynajmniej niewiadomej (co to jest w nas, że nawet jeśli tego nie ma, to i tak to jest z nami)