Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wirujący wzniośle glob
ogromem zachwyca mnie
Naprowadza cud na trop
prawd o których prawdę wiem

~

Wydobywam z wnętrza ton
i w rytm serca wznoszę głos
czynię przy tym w hołdzie skłon
też w podzięce za swój los

Plenery rozległe zaś
ukwiecone zbocza gór
na kolana każą paść
w zachwycie dla kształtnych chmur

Morskiej fali rytm i szum
drzewostanów miła woń
w jeziorze wąsaty sum
serce skłaniają doń

Rwące nurty górskich rzek
dróg przebytych dotąd szmat
każą abym Jemu rzekł
że Go kocham za ten świat

~

Macierzyństwo wzniosłe tak
i ojcostwa cenny dar
przynaglają mówić jak
raduje miłości żar

Górskich dolin sina dal
i pluszczący rzeczny nurt
zachęcają Boga chwal
bo jest tego wszak wart

Księżycem zdobiona noc
sfera niebios pełna gwiazd
objawiają Ojca moc
Projektanta mgławic gniazd

Mewy śmieszki krzywy lot
i misterny wonny kwiat
upojnych powojów splot
świadczy o Nim już od lat

Dmuchawce latawce wiatr
śnieżna biel puszystych zim
poszarpane szczyty Tatr
dyktują mi ten hymn


Powyższy tekst nie jest wierszem...! Został napisany do melodii Vangelis-a dostępnej pod adresem: https://www.youtube.com/watch?v=PFx3a7KfN0c i z jej brzmieniem współbrzmi jako hymn pochwalny.

Nadmienię, że hymn ilustruje prezentacja towarzysząca wyżej wskazanemu wykonaniu utworu Vangelis-a.
Aby w trakcie intonowania (śpiewu) móc słuchać utworu muzycznego Vangelis-a, należy ustawić kursor na powyższym linku i wybrać opcję: "Otwórz link w nowej karcie", co pozwoli synchronizować odtwarzany utwór muzyczny, z tekstem.

W miejscach oznaczonych znakiem ~ wybrzmiewają występujące w utworze wstawki muzyczne.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • I tak też można, a tak przy okazji: jak się pani spało?   Łukasz Jasiński 
    • Ten tekst akurat pani dobrze wyszedł, a czytam tak:   Płakałam w nocy, nie słyszał mnie, unikał spojrzenia - nie chciał widzieć   miłości, a każdy płacz i każdy oddech  był tylko o nim i jęki moje pieśnią    pochwalną - zagrzmiały i przerażał  mnie - jego kamienny spokój - nocny,   już byłam dla niego wspomnieniem, fotografią - poszarpaną fatamorganą...   Mam nadzieję, iż zniknęła u pani samotność...   Łukasz Jasiński 
    • Rozłącza ciągle dźwięk dzwonka, za długo się nie rozgadam. Co tam, orzechy łupisz lub inne wciąż o ogrodach kwietniowych sadach.   Jeszcze za rękę, magnolia, chłopiec z gitarą na plecach. Z miniatur zamek tak jak był stary fiołkowym runem przy Lelewela.   Spokojne to, co umyka — koci ślad muska parapet. Brzask kwiatów w chmurkach, ćwierkanie drzewa jakby czas statków do dobrych planet.         ***   zaopatrzeni na dzień śniadaniowych płatków w nowych sześć strun                    
    • @Sylwester_Lasota Ładnie dziękuję:-) Pozdrawiam również

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • To tak jak w tej rymowance...   Umarłe motyle systemu   Ona: rozdawała światu nadzieję, nago tańczyła na łonie poezji ona: rozdawała światu nadzieję,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   on: spokojnie liczył zimne gwiazdy, kształtował pancerz duchowy on: spokojnie liczył zimne gwiazdy,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   oni: zamordowali ich - wolność, pozostała tylko piosenka ta i ta i ta, oni: zamordowali ich - wolność,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   on: spokojnie liczył zimne gwiazdy, kształtował pancerz duchowy on: spokojnie liczył zimne gwiazdy,   diabły, my wcielone my, diabły: wyrzutki, potępione, wyrzutki - diabły, my wcielone my, diabły:   ona: rozdawała światu nadzieję, nago tańczyła na łonie poezji ona: rozdawała światu nadzieję...   Łukasz Jasiński (lipiec 2018)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...