Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Najczęściej i najdłużej towarzyszy każdemu
- mamy do niej najbliżej, wiadomo wszystkim czemu...
- wszak sypiasz z nią, śnisz co dzień - oddana tobie, wierna
- każdy ma własną - jak cień uległa zawsze bierna...
Robisz z nią to, co zechcesz - nigdy nie protestuje,
wszędzie z nią razem drepczesz, na krok nie odstępuje.
Ona nie jest samotna - zawsze jej jest do pary
- to różnica istotna - nie bierz się z nią za bary!
Przecież cię nie opuści, ani cię nie zawiedzie
- tylko w grobu czeluści zostawi... gdzieś odejdzie.
Lecz jeśli zmartwychwstaniesz, wychynie, lgnąc do ciebie
- jej partnerem zostaniesz na ziemi, albo w niebie.
Zanim stwarzać rozpoczął, była z Nim zawsze przecie
- nim gwiazdami rozbłysną, istniała z Nim na świecie.
Zła jest?! Czy dobra raczej...? Jest neutralna...! Zawsze.
Nie mając mocy sprawczej. gra jednak skrzypce pierwsze.
To jak się z oną czujesz od serca jest zależne
- gdy wnętrze zaniedbujesz, towarzystwo katorżne.
Ona jest jako przestrzeń - roztacza się wokoło,
w niej dokonujesz marzeń... Niechbyś się czuł wesoło.
To jak ją potraktujesz swą samoświadomością,
niebawem sam odczujesz, bo... darzy wzajemnością.

Opublikowano

podzieliłbym to na strofy: bez wielokropek i myślników

Najczęściej i najdłużej towarzyszy każdemu 7/7
mamy do niej najbliżej, wiadomo wszystkim czemu 7/7.... średniówka 7/7, mam nadzieję, że tak jest we wszystkich wersach?
wszak sypiasz z nią, śnisz co dzień - oddana tobie, wierna
każdy ma własną - jak cień uległa zawsze bierna

Robisz z nią to, co zechcesz - nigdy nie protestuje,
wszędzie z nią razem drepczesz, na krok nie odstępuje.
Ona nie jest samotna - zawsze jej jest do pary
to różnica istotna - nie bierz się z nią za bary!

Przecież cię nie opuści, ani cię nie zawiedzie
tylko w grobu czeluści zostawi gdzieś odejdzie.
Lecz jeśli zmartwychwstaniesz, wychynie, lgnąc do ciebie
jej partnerem zostaniesz na ziemi, albo w niebie.

Zanim stwarzać rozpoczął, była z Nim zawsze przecie
nim gwiazdami rozbłysną, istniała z Nim na świecie.
Zła jest?! Czy dobra raczej? Jest neutralna! Zawsze.
Nie mając mocy sprawczej. gra jednak skrzypce pierwsze.

To jak się z oną czujesz od serca jest zależne
gdy wnętrze zaniedbujesz, towarzystwo katorżne........wyrażenie "towarzystwo katorżne" psuje melodię
Ona jest jako przestrzeń - roztacza się wokoło,
w niej dokonujesz marzeń. Niechbyś się czuł wesoło.

To jak ją potraktujesz swą samoświadomością,
niebawem sam odczujesz, bo darzy
wzajemnością................jak już rymujemy aa-bb to już konsekwentnie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Trzeba sobie zainstalować własny kasownik szumu. Widziałem taki na falmach o katastrofach lotniczych, jak odczytują "czarne skrzynki" 
    • @Jacek_Suchowicz

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest inna logika, jak sądzę, ten BB może obronić przed niebezpieczeństwem. Jak widziałeś film "6 dni 7 nocy", z Harrisonem Fordem, tam jest taka scenka:   Robin: I thought, that’s what women wanted Quinn: What? Robin: Men who weren’t afraid to cry, who were in touch with their feminine side. Quinn: No, not when they’re being chased by pirates, they like them mean and armed.   Pozdr.     
    • Z Wami Panie rozmowa jak ze starym, siwym, dawidowym handlarzem.  Ani człowiek po tej dyspucie mądrzejszy  ani głupszy. Ani w pełni zadowolony, ani zdradziecko oszukany. Rzeknijcie na rany Chrystusa, ile z sakwy mi czerwońców ubędzie?  Za Wasze wątpliwe wstawiennictwo i opiekę.     Wy inflamis i przechrzta. Nie ariański a popi bydlak kresowy. Palownik od księcia Jaremy. Strach blady i kaźn na dusze kozacze. Choć Wy teraz odziani w karmazyny   na dworze magnackim i nahajem chłopstwo  jak ptactwo dzikie, po polach rozganiacie. To ja wiem, żeście nie zawsze tacy byli, pierwszej krwi błękitnej, szlachcic.     A co ja prawie, jeno szlachcic… wojewodzic, Hetman koronny, książę elektor na warszawskich pałacach i sejmowych polach. Buty Wam i czarnego jak kopyta Mefistofila, humoru przaśnego, bicze bisurmańskie z głowy nie wybiły. Ale już skórę z pleców odjęły i zniżać głowę  przed obliczem wezyra galernego, nauczyły.     Gdybym nad grobem nie stał w chwili doczesnej i gardłowej sprawie się nie poświęcił to bym spluwał na Wasz herb i szablę Waszą i z grobu Was nie odradzał. Lecz tylko Wy, czerni grobu się nie boicie. Krzyże święte profanujecie, na klasztory kobiece zajazdy gotujecie, młódki dla zabawy  raptem gnębicie  i gwałt im bezbożny zadajecie. W imię sił nieczystych, którym duszę zaprzedaliście, Wy i cała Wasza sotnia.     Pamiętam jak dziś, bo walczyłem tego, przeklętego dla ojczyzny, majowego dnia, roku pańskiego tysiąc sześćset czterdziestego ósmego na korsuńskim stepie. I niech mnie Bóg pokara jeślim skłamię teraz i piorun mnie jasny zabije, bo przeto dokładnie widziałem jak padacie z konia, trafiony tatarska strzałą i sfora do Was doskoczyła jak diabelska, wściekła fala.  Cięły Was i kozackie karabele i osmańskie ordynki Tatarów. Widziałem, Panie Bracie jak trup z Was jeno ostał na ich drzewcach i ostrzach. Jak mi Bóg miły, umarliście a teraz żyjecie!     Wy diabły stepowe,  na pokutę wieczną skazane. Wy, nieumarli obrońcy, świętego stepu. Kruki i sokoły, Waszymi sługami i oczami. Diabliki, na rumakach z huraganu,  Waszymi kompaniami. A śmierć Wam hetmanem i batiuszką. Carem i hosporadem. Klątwą Waszą po wieki. Nie chcecie przeto nic ode mnie. Ani złota ani srebra  ani honorów i wstawiennictw. Chcecie jedynie bym ten pergamin przeklęty, własną krwią podpisał i przeklął swą duszę. Mi już nie dwory ni zamki,  rezydencjami doczesnymi. A castrum doloris, ciche w świątynii. Dajcie sztylet. Sobie na pohybel, pieczęć krwistą pod umową stawiam.     Kary koń już czekał u drzwi. Wspaniały silny i dumny fryz.  Samej pani małodobrej, wierny ogier. Gość mój wsiadł na niego z miną straczeńczą Zabrał go prosto do piekielnych podziemi.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...