Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Och Czasie, wielebny i nieskończony,
w przemijaniu niedościgniony,
zaczekaj chociaż chwileczkę,
proszę ja Ciebie uniżony.

Mam do Ciebie pytań kilka,
potrwa to troszkę dłużej niż chwilka.
Zatrzymaj się dla mnie choć na chwilę,
zrób dla mnie chociaż tyle.

Powiedz mi Czasie, wielebny i nieskończony,
czy wierzyć w te wszystkie o Tobie zabobony,
że nigdy nie wiadomo kiedy po mię przyjdziesz
i razem z moją duszą wtedy wyjdziesz?

Jedni mówią, żeby z życia korzystać, bo krótkie,
inni żeby szanować, bo bez szacunku złe skutki.
A ja po środku tej batalii siedzę
i nad opcjami obiema się biedzę.

Powiedz mi Czasie, kiedy po mnie przyjdziesz?
Powiedz, Czasie, ile Ciebie mi zostało.
Czy dużo? Czy mało?
Powiedz, kiedy przyjdziesz?

Czasem bym chciał, byś się zatrzymał
i swą zacną osobą towarzystwa mi dotrzymał,
byś uwiecznił tę chwilę, jedną czy drugą,
byś sprawił tą chwilę nieskończenie długą.

Powiedz, czy to możliwe,
byś te moje życie człowiecze takie kruchliwe,
ugościł sobą na chwil kilka,
bowiem dla Ciebie w twej nieskończoności to tylko chwilka..

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @jjzielezinski   Wiersz robi wrażenie swoją formą i ogromną rzetelnością historyczną. Ten rymowany hołd dla pilotów Dywizjonu 303 czyta się niemal jak streszczenie historycznych faktów - z kart książki czy wspomnień samych lotników. Ma w sobie ducha „ułańskiej fantazji” przeniesionej w chmury. Przywołanie Urbanowicza, Zumbacha, Skalskiego, Paszkiewicza czy Františka nadaje tekstowi autentyczności. To opowieść o konkretnych ludziach. Największe wrażenie robi zakończenie. Ostatnie dwie zwrotki gwałtownie zmieniają ton z przygodowego na tragiczny. Pytanie „starszej Lady” o łzy polskiego pilota to bardzo mocny obraz, który zostawia czytelnika z poczuciem niesprawiedliwości, o której historia faktycznie milczała przez lata.   To świetny materiał edukacyjny, ubrany w przystępną formę. Idealnie nadawałby się na akademię lub jako tekst piosenki historyczno-rockowej.   "Sabaton" tak właśnie popularyzuje część historycznych wydarzeń, w tym polskich. Skoro Szwedzi śpiewają o polskich bohaterach, dlaczego młodzi Polacy się ich wstydzą?   Ja z młodzieżą oglądałam film "Ci cholerni cudzoziemcy" - i muszę stwierdzić, że do większości docierał, nawet niektórzy zaprzestali wpatrywać się w swoje smartfony. :)   Najbardziej rozbawiła ich scena z Zumbachem, do którego strzelali Anglicy - zwłaszcza po tym, jak dowiedział się dlaczego to robili :) Ale nazwisko Zumbach zostało zapamiętane. :)   Na pewno wiesz, że piloci Dywizjonu 303 zostali w ostatniej chwili (pod wpływem opinii publicznej i mediów) zaproszeni na defiladę, ale odmówili , solidaryzując się z polskimi żołnierzami. W sumie to smutna historia. Pozdrawiam. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam.
    • Szczęśliwi mówią mu, że ma przecież tyle szczęścia i wokół niego ciągle fart się pałęta, a nieszczęśliwi, że wcale niekoniecznie i że pech za pechem. A jak jest naprawdę – cóż, możliwe, ze nikt tego nie wie, a już on najmniej. Tak, on wie zupełnie niewiele na opisany wyżej temat. Raz się uśmiechnie, by w chwilę potem soczyście przeklnąć.      Warszawa – Stegny, 12.04.2026r.    
    • @Berenika97... przejmujący, pięknie ubrałaś przemyślenia w słowa... to pamięć po tamtym czasie, po prostu. Brawo za ten wiersz.! Hej.. pokojowo i ze słońcem.. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...