Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Sens pięknego życia

makarios_
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

makarios_

makarios_

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Struktury i dostrojenia
dostrzegalne są wokoło
- poświadcza dzieło stworzenia
prawdę. Uznaj ją z pokorą.

Zamysły Bóg iści pięknie,
kreując ziemię i niebo,
z miłością wciąż działa chętnie,
zgodnie ze szczęścia potrzebą.

"Będziesz w raju" - Jezus mówił
skruszonemu, gdy uwierzył
i Jehowę - Ojca też wielbił,
za poznanie, które szerzył.

Nową ziemię i niebiosa
wieszczą proroctwa biblijne
- park rozkoszy, w nim cenoza
i relacje familijne.

Obietnice są podstawą
nadziei na lepsze jutro
- wiarę potwierdź swą postawą,
stale Bogu wierząc skoro.

Ci co boja się Imienia
uczestniczą w uświęcaniu,
Tego, który się nie zmienia.
Radość mają w rozgłaszaniu...

...dobrej wieści o Królestwie,
które ziści raj na Ziemi.
Wiarę oprze na świadectwie
ten, kto Bożą Księgę ceni.

Biletem wstępu do raju
właśnie wiara, wyrażana
w trakcie duchowego boju,
wciąż czynami przejawiana.

Sens istnieniu Bóg nadaje
- objawia go w swoim Słowie.
Obietnice nie ambaje...!
Niechaj goszczą w sercu, w głowie.

Lgnij do Ojca kochanego,
który wie dlaczego stwarza.
Pragnij życia wszak wiecznego,
którym wierzących obdarza.

[img]http://d.demotywatory.net/785.jpg[/img]

http://www.jw.org/pl/publikacje/czasopisma/wp20150801/sens-zycia/

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Tyrs
      Bo wszystko to

      Przez Tyrs · Opublikowano

      Bo wszystko to   Mróz.   Oto zima, o którą pytasz. Właśnie mi doniesiono, że Ż. wyskoczyła z okna. Z policyjnej notatki -  z dziesiątego piętra. Mógłbym napisać - nie znajduję sensu.  Ale to banalne.   Oto człowiek w podróży - między mną a Camusem, egzystencjalny bezsens szpica zgubionego w ogrodzie. Raz, że mały; dwa, że biały, jak anioł w dzień i w nocy skory do jazgotu. Genetyka,   rodzinna anamneza, niebieskie oczy tamtej,  jej śmiech, białe zęby, szminka, wciąż mam ją na ustach - śmierć,  utkana z powietrza, krasna,  która czeka. W tabletkach,  sznurze.  W insulinowym koncercie  na obój – tę lubię. Po dłoniowej stronie,   na wyciągniecie dłoni – w wieżowcu  za oknem. Moja i moja, moja  własna. Próbuję ją odroczyć, fatalne wyniki badań - do zrobienia, zapić.  Krwią. Intensywnie. Jak Kerouac. Coraz większy brak, coraz szerszy brak znajomych. Przeobrażam się w pariasa z mizantropa. Chcę, by umarł we mnie Miles. Czy jeśli nie żyje - Cotard,   mam prawo do miłości? Nienawidzić, profesorze? I jeszcze jedno - merdać ogonem  z zawieszoną puszką, prosząc OT o stypendium - pisanie jest mieczem obosiecznym,  tak wyszło! Wiersz mi - nie śpię i mam koszmary. Senne. Nocą potykam się o opuchnięte wargi kobiet, łażąc  z miejsca na miejsce, z punktu do punktu, oblicz odległość od do -  od bramy kutej do bramy – wejście od Karskiego. Od sypiam w dzień - po dyżurze. Przespałem: świadków Jehowy, armagedon, krucjaty, złożenie synogralic w styczniu - nikt z nas nie śpi na dyżurach, policzone włosy  na naszej głowie, na łysej głowie dziecka z rakiem,   świadkiem nieprzespanych nocy.  Obudzi się do zbawienia – naiwne. Oto jest słowo Pańskie. Oto jest włos na łysej głowie. Oto jest zima,  o którą pytasz, Reniu. Co zostanie, jeśli zgubisz ostatnią regułę pisowni - myśl o Bogu, nienajważniejszą - wg nowych zasad ortografii? Grzebiąc skostniałym palcem na mrozie  przy zakręcie ateizmu i wiary w czarno-białym oknie  rezonansu. Co zostanie  prócz czasu i przypadku. Bez mojego tak. Dla dobra.  Twoje życie K.  staje się nieznośne.  Właśnie się dowiedziałem, że Ż wyskoczyła z okna.  Wszystko to rozważyła.  ponieważ żyjący wiedzą, że umrą.    Jej szminkę, Kohelecie, słowo – wciąż mam na ustach.  
    • Radosław
      O wypaleniu

      Przez Radosław · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję.  
    • Charismafilos
      Przedświt

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      a to zgoda mistrzu!
    • Bożena Tatara - Paszko
      Do pewnej "osoby lewackiej"

      Przez Bożena Tatara - Paszko · Opublikowano

      @hollow man Dziękuję za czytanie :)
    • FaLcorN
      Przedświt

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      @Charismafilos Miałem na myśli miłość do siebie, która może zahaczyć o narcyzm.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...