Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Próbując złapać szczęście

Mateusz_Wojciechowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mateusz_Wojciechowski

Mateusz_Wojciechowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Nie szukam pomocy nie widze zguby
Tylko daj mi siebie daj mi luby
Daj mi ukruszek choć mały o smaku jak wspaniałym
Mą miłością wieczną oddam ci stokroć i uściskiem ofiarnym


Nie śpiesze się nie rozbijam się jak kamień kruchy
Gdy widze promyków słońca taneczne ruchy
Budze śie we śnie wtulonu pierzyne kłamstwa
Znów wiedząc że to chwila że to sprawka twa


Choć wiem że to złudzenie
Nie chce i nie proszę o zbawienie
Ta chwila ulotna jak lokomotywa pędząca


Trwa tak krutko i odpływa wdal mała łudką
Prubuje zatopić pruje zatopić żąle
Ale znów do twych dzwi głośno walę

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bazyl_prost
      po co i na co

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      Dlaczego jest tak a nie inaczej . Dlaczego lepiej nie . Żeby uniknąć chaosu społecznego , który się ciągle rwie. 
    • Leszczym
      erekcjato które wyczerpało wszystkie możliwości

      Przez Leszczym · Opublikowano

      @hania kluseczka Piękna fikcja literacka, tak bym to nazwał :)
    • Andrzej_Wojnowski
      Cisza

      Przez Andrzej_Wojnowski · Opublikowano

      Tłum to tylko pusty hałas, co zagłusza każdą prawdę, Głośno krzyczy cudzym głosem i uważa, że ma rację. Słowa biją w zimne ściany Nic nie znaczą, nic nie ważą Karmią głodne serca ludzi co nie mają własnych marzeń   Ja wybrałem inną drogę, mam od lat własne demony, które powracają nocą, nawet gdy są nieproszone Tłum jest dla mnie już za głośny i ta pewność - aż do bólu, a samotność cicho milczy i mi nie sprzedaje złudzeń.   Lepiej iść samemu w nocy, zamiast w słońcu biec jak tłum, lepiej słuchać własnych strachów a nie cudzych pustych słów. Prawda mówi tylko szeptem, jej nie słyszy głośny świat, W ciszy słucha się najlepiej - trzeba tylko ciszę znać.  
    • wierszyki
      Komedia

      Przez wierszyki · Opublikowano

      Pewna osoba, a zwłaszcza że z Gąsek, poezje czytała pośród przekąsek. Co tam się lało! Gorzała — mało, organa ścigały zwodzony mostek. Wiesz, śmiech kobiety po menopauzie, takiej, która rodziła, podnosiła, dźwigała, przeponowy z głębokiej studni nabierający sił dopiero czasem jak tocząca się piłka lekarska ze spirali schodów brylantynowy mokry wieczorowy rechot lub indycze rozsypanie się z zadziwienia koralików z jakiegoś powodu stajemy się wiedźmowate, niepodobne do samych siebie jakby coś nas zjadło. On łysy jak kolano nierzadko groteskowy w innych miejscach tubalny z zupełnie odmiennych momentów — milczymy, milczymy na wszelki wypadek.    
    • Marek.zak1
      Poza rymem

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Taka relacja, zwłaszcza z początku,  bywa bliższa poezji niż prozy, chociaż z czasem prozy jest coraz więcej. Tymczasem wiersz od niedopowiedzeń śmiało zmierza w kierunku erotyku, a jak już gdzieś tam blisko, to słowa, z rymami, czy bez, nie opiszą tego, co dla niejednego jest marzeniem, celem i spełnieniem. Pozdrowionka z podobaniem:).  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...