Moje drugie narodziny

[Janusz_Józef_Adamczyk]

to nie jest metafora
ani opowieść science fiction
to jest fakt
wystarczyło
zerwać tkaną od lat zasłonę
spojrzeć w głąb i w dal
uświadomić sobie to
co o twórcach pisał Freud
i ujrzeć szczytu sławy dno
wystarczyło
"Przekroczyć próg nadziei"
i spotkać się z Pascalem
by zrozumieć sens "potrzeby
przerastania samego siebie"
ale wcześniej trzeba było słyszeć
że można po raz drugi się narodzić

to co jest z gliny prochem się stanie
to co nią nie jest - prawdziwie tęskni
nie do bajek i nie do nadętych strof
tylko do jasnych jak Słońce słów
i czystych jak kryształ spojrzeń
w przestrzeni tej pustelni
wbrew twierdzeniom wielu
nie kryją się mole
ta przestrzeń pulsuje

to nic
że wyśmiewają nazywając
kościółkowym wierszokletą
tak jest z ludźmi
jednych przyciąga Ziemia
innych - Niebo
tylko czas jakby przyśpieszał
nie z powodu jakiegoś lęku Boga
On nikogo i niczego się nie boi
nowe odkrycia tylko wydłużą życie
ale nie wskrzeszą człowieka

Janusz Józef Adamczyk
12 listopada 2014 r.

[Gość]

@Janusz_Józef_Adamczyk
jak dla mnie od drugiej strofy - do czytania.

[Janusz_Józef_Adamczyk]

@oskari_valtteri
I znów miło ujrzeć Twoje słowo, które rozumiem, aczkolwiek pozwolę sobie wskazać na słowo "Freud" (w pierwszej części mojego wiersza), - ten psychoanalityk napisał prawdę o wielkich artystych, właśnie dlatego podjąłem próbę zwrócenia uwagi...
Pozdrawiam serdecznie.

[Zbyszek_Dwa]

Witaj Januszu.

Dokładnie jak Valtteri
od drugiej jest naprawdę pięknie
poezja

Pozdrawiam :)

[Janusz_Józef_Adamczyk]

@Zbyszek_Dwa
Witaj Zbyszku,
ale naprawdę warto "zainteresować" się tym, co powiedział Freud na temat twórców; Pascal, też jest godny zainteresowania, dlatego postanowiłem "przeforsować" ich obu w wierszu.
Bardzo dziekuje za przeczytanie mojego wiersza i młe słowo. Pozdrawiam serdecznie.