Pożegnanie.

[zamiatacz_ulic]

Pożegnałem dzisiaj kogoś bliskiego,
Kogoś, w którego ramionach kiedyś,
W poczuciu bezpieczeństwa usypiałem.
Kogoś, który mi świat pokazał, takim
Jakim jest naprawdę, bo Jego wrażliwość,
I miłość do każdego nawet najmniejszego,
Źdźbła trawy, pokory z czasem mnie nauczyła,
Kogoś, z Kim nie nagadałem się na tyle,
Bym dzisiaj mógł Go pożegnać, tak jak by nasza
Rozmowa tylko na chwilę została przerwana,
Tylko na jedno Życie, i mogła być podjęta,
Za małą chwilę, która właśnie mi umyka.
Kogoś, o Kim, choć na jedno bicie mego serca
Pomyślę,
Te serce,
Moje
Zatrzymuje się,
W bezmiarze rozpaczy.

[Paulina_Murias]

@zamiatacz_ulic

Serce w takich chwilach zatrzymuje się a przecież nie można bez niego żyć.
To jak istnienie bez powietrza.
A jednak żyjemy.


A na pożegnanie
srebrną rosę w łzy zamienię
I obmyję nimi
kamienną duszę

A kiedy sine usta śmierci
dotkną moich warg
skruszą mur
co dwa światy odgradza

Pana przejmujący utwór przypomniał mi o wierszu, który kiedyś napisałam.

Długo się nie odzywałam ale byłam w miejscu gdzie nie ma dostępu do neta.
Dziś przeczytałam wszystkie Pana nowe wiersze i natchnęły mnie one do pisania gdyż są bardzo refleksyjne i pełne głębi.

[zamiatacz_ulic]

@Paulina_Murias
Pan posyła nas na bezkresne,
łąki, pokornie, Jemu, się poddaję,
ta Przestrzeń mnie zniewala, Jemu
Próbuję, Hołd złożyć, lecz ja jestem
tylko człowiekiem, ON o wszystkim i o mnie
Decyduje, i tu wolna wola, w ludzkim aspekcie,
pojawia się, On widocznie inaczej to rozumie.

[Paulina_Murias]

@zamiatacz_ulic

Te bezkresne łąki to sens naszego życia.
Życie to jedna wielka niewiadoma.
Nigdy nie wiadomo dokąd zawędrujemy.
To właśnie nieprzewidywalność czyni nasz świat fascynującym.
Pan "jest wyżej i widzi więcej".
Czasem coś wydaje nam się bezsensowne
(pytamy: dlaczego tak musiało się stać? gdzie był Bóg gdy to się stało?),
a tak naprawdę nie znamy wszystkich okoliczności,
właśnie dlatego, że jesteśmy tylko ludźmi.
Pan zawsze czyni to co dla nas najlepsze.