Retrospekcja

[makarios_]

Czternaścioro dorastało
za sanacji, w czasach biedy
przez nią kilkoro umarło
nim wybuchło zło, niestety...

...wątlutka, niskiego wzrostu
dziecina dzieci niańczyła
- maltretowana po prostu
z biedą tę biedę przeżyła...

W piętnastym roku jej życia
ojca wchłonęła mogiła
- w rozpaczy dostała hyzia
- jak obłąkana błądziła.

W rozżaleniu dorastała.
Osiemnaście mając wiosen,
na roboty się "dostała"
- do baora Carl von Rosen.

Listy słała swojej matce
- bieda już tak nie trapiła,
licząc że z nich każdy dotrze,
wciąż nadziei nie traciła.

Drobna a przy tym powabna
- na nieszczęście swoje raczej,
- w obejściu staranna, sprawna
- spokoju nie dawał Błażej...

...jako ona tam zesłany,
pociechy szukał w jej łonie,
stawał się z czasem kochany,
miłość jednak widział w... sromie.

Z wyzwolenia radość nikła
- w tęsknoty repatriacja
- przed matulą cicho klękła...
...zbyt krótka była owacja.

Bieda doskwierała znowu
- u krewnych dzieci niańczyła,
najadła się przy tym bobu
- gwałcona przez nich też była.

Skrzywiona psychika jednak
płatała figle - znienacka
o zmroku dopadł ją junak
i... doczekała się dziecka.

Panna z dzieckiem - wszak bękartem
- nie ma w rodzinie już miejsca!
Spory daremne z bigotem...
- pragnęła być matką brzdąca.

Ostracyzm wiejski doskwierał,
zatem do miasta uciekła,
zatrudnił jakiś liberał
- ciężko tyrała, zalękła.

Niemowlę sąsiadka stara
niańczyła pod nieobecność
- krewni trzymali się z dala
- kazała im katolickość.

Sutenera zgniła, mroczna,
schron dawała byle jaki,
ale była Bogu wdzięczna
- nie trapiły ją już blagi.

Socjalizm był bardziej ludzki,
niż społeczność katolicka
- wreszcie jedli z mlekiem kluski,
mieli własne legowiska...

...także żłobek i przedszkole
na czas pracy miał maluszek,
towarzystwo w nim wesołe.
Babci jednak nie znał wnuczek.

Pracoholizm opanował
zatroskaną o los dziecka.
Niejeden ją adorował,
gdy mu stała sprawa męska.

Molestowana namolnie
ulegała choć nie chciała
- postępowała powolnie
użyczając księżom ciała.

Za przyjemność obcowania,
dostawała prania wiele
- tyłek do pocałowania.
Poczynali sobie śmiele.

Dorastając syn pojmował,
katolickość służąc do mszy,
więc umizgów nie przyjmował,
stając się księżulkom "gorszy".

Jurność klechów znał zbyt dobrze,
- matki powiernikiem bywał:
...tylko stara im się oprze!
Młode stary byk pokrywał!.

Gdy synalek dom opuścił,
katolicyzm też - obmierzły
- swojej matki nie porzucił,
chociaż różne snuł domysły.

Wiek i wsparcie uwolniły
kobiecinę spracowaną.
Więcej już jej nie doiły
klechy. Nadal starą panną.

Retrospekcja ta dowodzi
komu katolicyzm służy.
Nadal pasterz owce zwodzi,
nabierając przy tym... tuszy.