Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zlot poezja.org?


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

A gdyby tak zorganizować zlot poezja.org w dniach 16-18 maja br. we Włocławku to byliby chętni? :)

a.

Opublikowano

Jeżeli w tym czasie nie będę miał ważniejszych spotkań to się piszę.
Dwie osoby bo przyjadę z małżonką. Moja prośba do organizatorów - podajcie chociaż w przybliżeniu jakiś harmonogram. Dla mnie najbardziej korzystny przyjazd o ile nie zmienią rozkładów to: wyjazd ze Szczecina o 9.45, przyjazd do Włocławka o 16.25.
Pozdrawiam

  • 2 tygodnie później...
  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

Pomimo tego, że nie nawiązałem na tym portalu jakichkolwiek znajomości, to mógłbym zasilić Wasze szeregi, gdyby rzecz jasna, środowisko nie należało do tych "hermetycznych". Włocławek to kilka minut drogi stąd, a warto nadmienić, że otworzono już nowy odcinek "autostrady".

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @tie-break Przecudowna baśń! Te opisy, tak wszystko można było sobie wyobrazić. Normalnie przeniosłam się do tego ogrodu. Wielkie brawa!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Pozdrawiam  
    • @hollow man budujcie! chętnie poczytam ;)
    • @Charismafilos Tak. Będziemy budować mosty. Później lewacy i prawacy zamienią się tematyką i doborem lirycznych akcentów.
    • nie  gubmy   nadziei bo bez niej nie będzie jutra ani uśmiechu jego brak obudzi smutek   nie gubmy swego cienia ani mądrych myśli to one naszym bagażem który nic nie ciąży   nie gubmy swojej racji przecież nie jest brudna ani swej miłości do tego co czułe co miłe   nie gubmy siebie w niepewnym bądzmy czujni nie bójmy się sumienia przecież jest nasze   nie gubmy świata  który swoim nas częstuje jest oknem bramą drzwiami ciekawych horyzontów  
    • @Alicja_Wysocka Dziękuję za bardzo trafną interpretację. Oprócz tego, co napisałaś, zależało mi na pokazaniu jeszcze jednego przesłania. Gdy wędrowiec przybywa do ogrodu, natrafia w nim na ślady przeszłości, którą usiłuje wskrzesić. Najpierw wydaje mu się, że to takie łatwe, że to będzie tak samo, wystarczy chcieć. A jednak w pewnym momencie musiał pojąć, że róże to rozdział zamknięty. Wspomnienie. Ale on będzie miał własne kwiatki, jeśli uwierzy, że ogród nie umarł. Tak, jak nie umiera serce, choć każda miłość w nim jest przecież inna. Oprócz troskliwości i słowa, poeta podarował, oczywiście, swoim roślinkom, coś więcej.   Ważna też była dla mnie ta burza, poprzedzająca moment pojawienia się niezapominajek - coś musiało mojego bohatera złamać, zaboleć, żeby zrozumiał wartość tego cudu.   Odwzajemniam uśmiech :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...