Olśnienia i zachwycenia

[Kazimiera_Chmurka]

Słyszałam kiedyś śpiew, koncert słowika,
dawno to było, a dotąd nie znika urok tamtej chwili.
Na wiśienkę małą, bieluchną od kwiecia,
w wiosenny poranek śpewak ów przyleciał
i rozpoczął koncert maleńki artysta.
Tak dawno to było... Dziś gdy o tym piszę,
ten niezwykły koncert sprzed wielu lat słyszę.

.....

I była jeszcze łączka zagubiona
wśród pól, zielona, puszysta, ukwiecona,
jakby siłą czaru z baśni przeniesiona.
Chodziłam tam potem i długo szukałam,
lecz niestety więcej już jej nie widziałam;
więc może jej wcale nie było,
a to co widziałam tylko się przyśniło?
Może ją pocięli pługiem, broną podrapali
i na mojej łączce groch z wyką posiali?
Ja ją mam w pamięci taką jak widziałam,
gdy na nią w zachwycie wzruszona patrzałam.

.....

I była noc jasna, letnia, księzycowa w sadzie
zdało się, że księzyc srebrne pasma gładził
ogród cały zdał się jak zaczarowany
dostojny, jakiś taki, wcześniej nie widziany.
Zdawało się, że tylko patrzeć jak krasnale żwawe
rozpoczną, poprowadzą tam swoją zabawę...
I taki był spokój, i cisza w przyrodzie
w kochanym do dzisiaj, ojcowskim ogrodzie.
Ta łączka, ten słowik i ogród w poświacie...
Czy moi kochani też tak odczuwacie?

[agnieszka_jozwik]

Bardzo, mily, cieply tekst...taki troche disneyowski, ale generalnie fajny, bo nie mdli.
Zmienilabym tylko kolejnosc w wersie:
"lecz niestety już jej więcej nie widziałam" na "lecz niestety wiecej juz jej, nie widzialam"
Troche tez mi kuleje z tymi krasanalami " w zwawe zatancza..." cos tu nie gra i zaraz wers o tej ciszy i spokoju....generalnie wykopalabym krasnale, albo jej uspila ;]
Jest tez literowka w 4-tym wersie pierwszej strofy, poramek-poranek, niby nic, ale zakladam, ze jednak o poranek chodzilo.
Wierszyk fajny, pachnacy latem;]
Pozdrawiam