ze szponów exitus wyrwany

[Wodzu_Wodzu]

wyrwany ze szponów exitus
wracam tu do was
nie oszczędzę słowa krytyki
i pochwalę wciąż żywych
na piedestały wyniosę
tych o których zwykliście zapomnieć
cichych bohaterów
szarych skupisk ludzkich

czasem za ciężkie są powieki
tak przyjemny przecież sen
otwórz swe oczy
bo już jest dzień

zachwytu szukasz pośród tranzystorów
kolejne liczysz jednostki częstotliwości
czy nadal jesteś człowiekiem?
a może ułomnym systemu dziełem...

A dowal plebsowi że widzi uczucia
niech naje się swym zachwytem
a Ty dalej się bawisz ekranem
obleczonym tandetnym plastikiem

chodź krzyczę do Ciebie
udajesz że to nie Ty
idota do siebie mruczy
niech da mi już spokój
bo ja się nie poryczę
nad marnym samozachwytem

[Kasia__P]

"na piedestały wyniosę
tych o których zwykliście zapomnieć
cichych bohaterów
szarych skupisk ludzkich"
:) Super wiersz.