Zakuchani

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A czy męskie ramiona muszą być koniecznie twarde? Mój facet ma miękkie i ciepłe, i wierz mi, że jest to stuprocentowy Mężczyzna. :)
Pozdrawiam, Kredensie.

[Stary_Kredens]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A czy męskie ramiona muszą być koniecznie twarde? Mój facet ma miękkie i ciepłe, i wierz mi, że jest to stuprocentowy Mężczyzna. :)
Pozdrawiam, Kredensie.
Ależ wierzę wierzę stuprocentowo i tak w ogóle to masz rację tylko czasem człowiek myśli stereotypami i wtedy coś mu nie gra
Pozdrawiam Kredens

[Emanuel_Wójcik]

ha ha hahaha:)
Jest to co tygryski lubią najbardziej, czyli humor:)
fajny pomysł z tym "zakuchaniem" Oxi,
Kurczę a miałem zrzucić pare kilogramków, bo troszke mi się przytyło
ale do jasnej anielki, z wami się po prostu nie da!!!
W wierszu Ali Wysockiej pasztet
u Ciebie kuchnia,
w komentarzach naleśniki..
:)))
pozdrawiam.

[lena2_]

Bardzo fajnie, z humorem, dowcipnie:):)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A czy męskie ramiona muszą być koniecznie twarde? Mój facet ma miękkie i ciepłe, i wierz mi, że jest to stuprocentowy Mężczyzna. :)
Pozdrawiam, Kredensie.
Ależ wierzę wierzę stuprocentowo i tak w ogóle to masz rację tylko czasem człowiek myśli stereotypami i wtedy coś mu nie gra
Pozdrawiam Kredens
:)))
Serdeczności.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ha ha ha! A ja Ci dziękuję za fajny komentarz! :)))
Nie chudnij, po co? Przejmuj się tylko tym, co warte przejmowania, i zażywaj życia (oraz dobrej kuchni)! Mówię Ci, że nie warto się odchudzać! ;)))
Serdeczności. :)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, Leno, bardzo się cieszę, że trafiłam w Twoje poczucie humoru! Miło mi! :)))

[Lilka_Laszczyk]

Oksywio,
Chciałabym staczać takie walki ja Twoje. Bo u mnie zaraz rejterada i zostaje sama na polu bitwy....
Jak widac i o codzienności można tworzyć fajne wiersze!
Pozdrawiam ciepło
Lilka

[Oxyvia]

Lilu, dziękuję, że wpadłaś i pochwaliłaś mój wierszyk. Bardzo mi miło. :)
O codzienności można pisać, jak najbardziej, a udowodnili to jako pierwsi Skamandryci, których strasznie lubię i cenię.
Serdeczności. :)

[Roklin]

Świetny obrazek z życia, ciepły, pełen uczuć!
Dobra technika, udany wierszyk.

Nie ukrywam, że sam lubię gotować, i gdyby było to możliwe, to chyba bym nikogo nie dopuszczał do kuchenki. Ale - co dwie głowy, to nie jedna.

Ech, dobrze się czyta, jest humor, jest codzienność na słodko, zabieram...

[quote]Troche mi tylko nie pasuja te miekkie ramiona malo meskie

Uwierz mi, Kredensie, najlepsza dziewczyna, jaką znam, ma bardzo twarde, "niezbyt kobiece" ramiona, a wygląda z nimi fantastycznie. Ja tam lubię umięśnione panie (byle bez przesady, rzecz jasna).

Pozdrawiam obie panie :)

[Oxyvia]

Dziękuję, Roklinie, za pochwalenie i za zabranie! Strasznie się cieszę! :)
Z tymi twardymi i miękkimi ramionami, tudzież w ogóle z pojmowaniem tego, co kobiece, a co męskie, to naprawdę jest tylko stek przesądów obyczajowych i nic poza tym. Zresztą wiersz nie mówi o niczym innym, jak właśnie o zupełnym łamaniu standardów: otóż wojny rodzinne mogą się toczyć wcale nie tylko o to, żeby zapędzić babę "na jej miejsce" do kuchni, chociaż się broni i krzyczy, że chce do ludzi, ale i o rzecz całkowicie przeciwną: o to, kto z partnerów ma większe prawo do gotowania, kto robi to lepiej i komu udało się dziś zająć kuchnię. :) Zupełne rozwalanie utartych obyczajów, do wariacji. :)))
Pozdrawiam serdecznie.

[Nata_Kruk]

(...)
"Dziwne te nasze kuchenne swary:
gdzie indziej wojny o to jedynie,
że nikt nie pragnie ślęczeć przy garach,
a u nas walka o miejsce przy nich!"
(...)
Znam takie pary, że "kłótnie" są o to, kto ma przyrządzić posiłek, ale wierzę, że przy tych zgrzytach, może być także sporo śmiechu, ewentualnie wspólne gotowanie, dosłownie.. ;)
Treśc wiersza wywołuje uśmiech... zakuchani.. w kuchni.. to już bardzo dużo.
Pozdrawiam.

[Oxyvia]

Dziękuję, Nato, że wpadłaś i pogadałaś ze mną. Miło mi, że wiersz wywołał Twój uśmiech.
Tak, temat jest zabawny i miał być zabawnie przyrządzony. ;)