Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Leżę, nie śpię, serca nie słyszy się we śnie.
Sumienie, ołów myśli, tak dobitne w swym proteście.
Czy coś zmieni to co myślę? Dzisiaj czuję to co mam czuć.
Zapomnianą listę życzeń, piszę patykiem na piasku.
W złotych sklepieniach kościołów, skromność ludzka zapisana.
Dzieci nie karmimy złotem, oczy cieszą się nie dla nas.
Wojna, wolność uciśnionych, sprawiedliwość dumnie kroczy.
Nasze życie, kurs dolara, krew podobna tak do ropy.
Dziad ojczyźnie oddał wszystko, w zamian nie dostając nic.
Kiedyś cel więziennych kraty, dziś dogasający znicz.
Polska, kraj ludzi robotów , łzy zmieszane z potem w sile.
Wyzysk nadaje numery, gniewem barwią je promile.
Zatracenie marionetek, krótka ręka nic nie sięga.
Nie masz czasu by pomyśleć, władza pozostaje wdzięczna.
Ludzka małpa w klatce, kalki oryginału prawdy.
Telewizja światopogląd, chore mózgi pustych pragnień.
Tresura umysłowa, wolność konającym skarbem.
Głowa truta pleśnią kłamstwa, wywiesiła białą flagę.
Prawda tonie w morzu błota, autorytet tonie w błędzie.
Godło zadeptały świnie, zachlapując biel i czerwień…

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta nie wierzę w twoją pogodę
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        To chyba zależy od poczucia własnej wartości. Kiedy człowiek nie ma kompleksów i zdrowe podejście do siebie, to na różne swoje doświadczenia nie patrzy przez pryzmat ataku i obrony. Nie musi udowadniać całemu światu, a przy okazji gdzieś tam wewnętrznie, sobie samemu, że nie jest zły, ułomny... Nasze uczynki (bo to jest przecież manifestacja prawdy o nas) nie są nami. Wszędzie dobrze jest widzieć pole do zmiany, a jednocześnie pozostać ze sobą samym w dobrej relacji, czyli takiej, w której się ciągle uczymy. Wtedy chyba nie ma tego problemu "bólu" spowodowanego prawdą,  bo ona nas nie odsłania, nie demaskuje,nie powie nam nic, czego byśmy o sobie nie wiedzieli :) @Berenika97 Prawda prowadzi do kluczowego pytanie - co ja z tym dalej zrobię? Z odkryciem tych trudnych znaczeń, z rozczarowaniem (sobą? innymi?). Dla mnie też jest trochę kozłem oporowym, bo dalej nie ma drogi, jest powrót do życia, ale już ze zmienioną percepcją siebie, emocji, faktów...
    • @Berenika97     Bereniko, dziękuję Ci za to czytanie , które nie tylko analizuje, ale naprawdę wchodzi w strukturę tekstu i zostaje w nim   na chwilę dłużej.   Twoja uważnosć jest czyms  rzadkim : nie zatrzymujesz się na powierzchni obrazu, tylko dotykasz jego nerwu.   bardzo cenię to, że potrafisz zobaczyć w wierszu przestrzeń, w której lęk ma własną biologię, a metafora oddycha jak realne ciało .   to dla mnie ogromny przywilej być czytanym w ten sposób - bez pospiechu, bez uproszczeń, z   intelektualną precyzją i wrażliwością.   Twoja interpretacja nie domyka tekstu, lecz go otwiera, a to jest najwyższa forma rozmowy z wierszem. dziękuję Ci za ten wysiłek i obecność.   bardzo Ci dziękuję Nika.  
    • @Dark_Apostle_ Kurde, no super !!!!!
    • @Berenika97 pięknie , osłoniłaś oceanem to co niepoznane
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...