Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rozmowa z Bogiem III

Arksi_
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Arksi_

Arksi_

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano
Prostak
Pięknie ja mówić Boże nie umiem
Ani Cię tutaj wychwalać w tłumie
Więc się za wierszy wziąłem pisanie
I takie będzie me wychwalanie
Dawne me grzechy żeś Ty mi zmazał
I sprawiedliwą drogę pokazał
Czucie w mym sercu prawdziwe wzniecił
I myśli moje żeś Ty oświecił
Nie szukam teraz zysku własnego
Lecz szukam dobra ludu twojego
Bo gdzie jest dobro ludu na względzie
To i tam mój zysk też wówczas będzie
Więc daj mi Boże teraz natchnienie
Tak jak mi dałeś bul i cierpienie
Więc proszę daj mi Ducha Świętego
Proszę w Imieniu Syna Twojego
Bym słowo Twoje na ziemi głosił
I lud na Duchu Twoim podnosił.

Bóg
Myśl, Serce twoje i Moje Tchnienie
To jest dla ciebie całe natchnienie.

Prostak
Widzę że tchnienie jestem Ci dłużny
Więc w słowach swoich nie będę próżny
Ależ jak mógłbym ja nie być próżny
Skoro mi dałeś więc jestem dłużny
Bo słowo żeś mi w me usta włożył
Bym w rymowany wiersz je ułożył
Dopomóż tylko mi Wielki Boże
A ja sam rymy do słów Twych stworze.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • brt
      Daj mi — siebie

      Przez brt · Opublikowano

      To kredkami da się temperować inne kredki?
    • brt
      Droga cienia

      Przez brt · Opublikowano

      Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • Achilles_Rasti
      Bez odklepania

      Przez Achilles_Rasti · Opublikowano

      @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Poezja to życie
      Prosto

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • FaLcorN
      Przypomnij mi…

      Przez FaLcorN · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...