Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dziękuje Ci Duchu Święty.

lucjan1949 bieniecki
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

lucjan1949 bieniecki

lucjan1949 bieniecki

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dziękuje Ci Duchu Święty.

Duchu Święty,Święty Boże,
Dziś pełen wdzięczności,
Dziękuję Ci Duchu Święty,
Za Twój dar mądrości.

Duchu Święty,Święty Boże,
W słowach Twych poszumu.
Dziękuję Ci Duchu Święty,
Za mój dar rozumu.

Duchu Święty,Święty Boże,
Pełen nabożeństwa,
Dziękuje Ci Duchu Święty,
Za dary Twe męstwa.

Duchu Święty,Święty Boże,
Wdzięczny za porady,
Dziękuję Ci Duchu Święty,
Za Twe dary rady.

Duchu Święty,Święty Boże,
Świadom ułomności.
Dziękuję Ci Duchu Święty,
Za umiejętności.

Duchu Święty,Święty Boże,
W mojej niemożności.
Ofiarujesz Duchu Święty,
Mnie dar pobożności.

Duchu Święty,Święty Boże,
Wdzięczny za dar jażni.
Dziękuje Ci Duchu Święty,
We darze bojażni.

Duchu Święty,Święty Boże,
Niech słowa wdzięczności.
Będą słowem dziękczynienia,
Teraz i w wieczności.

Józef Bieniecki

Arksi_

Arksi_

Opublikowano
Opublikowano

Jak widać różne są dary Ducha Świętego,
lecz niektórzy się biorą za coś,
do czego nie mają powołania,
tak jak ja na przykład - do wierszy pisania )

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witalisa
      L2

      Przez Witalisa · Opublikowano

      @Charismafilos – właśnie "stwórcze" nawiązuje do mocy Słowa (normalnie mówimy o "twórczości" – znaczenie niby to samo, ale jest niuans). Pora zakończyć dzień. Pozdrawiam
    • Tyrs
      Bo wszystko to

      Przez Tyrs · Opublikowano

      Bo wszystko to   Mróz.   Oto zima, o którą pytasz. Właśnie mi doniesiono, że Ż. wyskoczyła z okna. Z policyjnej notatki -  z dziesiątego piętra. Mógłbym napisać - nie znajduję sensu.  Ale to banalne.   Oto człowiek w podróży - między mną a Camusem, egzystencjalny bezsens szpica zgubionego w ogrodzie. Raz, że mały; dwa, że biały, jak anioł w dzień i w nocy skory do jazgotu. Genetyka,   rodzinna anamneza, niebieskie oczy tamtej,  jej śmiech, białe zęby, szminka, wciąż mam ją na ustach - śmierć,  utkana z powietrza, krasna,  która czeka. W tabletkach,  sznurze.  W insulinowym koncercie  na obój – tę lubię. Po dłoniowej stronie,   na wyciągniecie dłoni – w wieżowcu  za oknem. Moja i moja, moja  własna. Próbuję ją odroczyć, fatalne wyniki badań - do zrobienia, zapić.  Krwią. Intensywnie. Jak Kerouac. Coraz większy brak, coraz szerszy brak znajomych. Przeobrażam się w pariasa z mizantropa. Chcę, by umarł we mnie Miles. Czy jeśli nie żyje - Cotard,   mam prawo do miłości? Nienawidzić, profesorze? I jeszcze jedno - merdać ogonem  z zawieszoną puszką, prosząc OT o stypendium - pisanie jest mieczem obosiecznym,  tak wyszło! Wiersz mi - nie śpię i mam koszmary. Senne. Nocą potykam się o opuchnięte wargi kobiet, łażąc  z miejsca na miejsce, z punktu do punktu, oblicz odległość od do -  od bramy kutej do bramy – wejście od Karskiego. Od sypiam w dzień - po dyżurze. Przespałem: świadków Jehowy, armagedon, krucjaty, złożenie synogralic w styczniu - nikt z nas nie śpi na dyżurach, policzone włosy  na naszej głowie, na łysej głowie dziecka z rakiem,  świadkiem nieprzespanych nocy.  Obudzi się do zbawienia – naiwne.  Oto jest słowo Pańskie.   Oto jest włos na łysej głowie. Oto jest zima,    o którą pytasz, Reniu.   Co zostanie, jeśli zgubisz ostatnią regułę pisowni - myśl o Bogu, nienajważniejszą - wg nowych zasad ortografii? Grzebiąc skostniałym palcem na mrozie  przy zakręcie ateizmu i wiary w czarno-białym oknie  rezonansu. Co zostanie  prócz czasu i przypadku. Bez mojego tak. Dla dobra.  Twoje życie K.  staje się nieznośne.  Właśnie się dowiedziałem, że Ż wyskoczyła z okna.  Wszystko to rozważyła.  ponieważ żyjący wiedzą, że umrą.    Jej szminkę, Kohelecie, słowo – wciąż mam na ustach.  
    • Radosław
      O wypaleniu

      Przez Radosław · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję.  
    • Charismafilos
      Przedświt

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      a to zgoda mistrzu!
    • Bożena Tatara - Paszko
      Do pewnej "osoby lewackiej"

      Przez Bożena Tatara - Paszko · Opublikowano

      @hollow man Dziękuję za czytanie :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...