Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dla niej promyk światła
Dla niej tak naprawdę teraz wszystko się należy
Wiecie jak historia w życiu lubi się pogmatwać
Zawsze dzielnie stała na straży macierzy

Choć nie było łatwo, dała zawsze radę
Zawsze nas wspierała tyle lat z okładem
Choć nie było łatwo, skądś co chwilę kłody
Dawała co miała nie patrząc nagrody

Dla niej kostkę masła
Ach jak lubi masło. Właśnie dzięki niemu może
Świata tego chropowatość zgrabnie tak przełyka
Brzask promyka, ja dam kostkę, ześlij Boże

Bo nie było łatwo, a ona wciąż trwała
Broniła się ciągle, jak tylko umiała
A nie było łatwo, choćby z mężem kłody
Nic nie powstrzymały jej wartkiej urody

Medal za wytrwałość
Mamo. Za to jak te wszystkie trudy życia zniosłaś
Wybacz Rzeko wobec ciebie tę bezczelną śmiałość
Proszę, jak najdłużej chciej z nami pozostać

Opublikowano

Rymy dobre z badziewem się przeplatają. Gdy słowo wiecie przeczytałem k... Gierek się zmaterializował. Jest jednak poprawa i potencjał więc do przodu.Rymy poprawć warto, wyrównać sylabizację będzie ok. Rymowane teksty wielu uznało za przeżytek i to ich błąd. One są esencją poezji. Dobrze że chociaż parę osób stara się je pisać. Wielki plus za odwagę z czasem przyjdą lepsze. Czasem wkurza mnie ten bełkot pisany wolnymi tekstami. Prawdziwa poezja tkwi w rymach od tysięcy lat. Potencjał jest teraz oszlifować trzeba. Czas potrzebny. Często widzę znane nazwiska a teksty do dupy, rymy takie że kijem łomotać ale oni tomiki wydali( ja też) ale nigdy nie sprzedam przekonań że gówno jest złotem. Pewien francuski poeta pisał podobnie. Proszę o więcej nawet bzdur byle rymami bo nas zgniotą tymi pierdołami bełkotliwymi. Poz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciała mnie uśpić samotna miłość Wilgotna i troche zła Że nie może być czystą Miała małe pretensje Drobne jak dłonie palce opuszki Walczyły o kolejność rozkosz i sen Nie mogą być jedno Nie będą przecież razem tłem Zawsze musi być jedno Rozkosz trochę brudna Żeby był spokojny sen        
    • Cześć, tak :) Jestem słuchowcem i muszę przemielić tekst przez AI, żeby jako tako wyszło. Wiem, że AI też "pisze" teksty, ale ja tego nie tykam. Teksty tworze od pomysłu do końca sam - bez żadnej pomocy. Zapraszam na mój kanał na youtube, ostatnio trochę wrzuciłem, niektóre myślę mogą być dobre.
    • Zapraszam na youtube do wysłuchania piosenki:   Odeszła przechodząc w wspomnienie Jak bez złudzenia dzień żegnana Nie sączą się krwi strumienie Blizna gojąca wciąż jednak rana   Oczu blask jak gwiazd płomienie W sekundzie jednej przerwany Odeszła a wraz z nią natchnienie Znikł głos cicho szemrany   Pozostała melodia spokojna Z nią marzenia w sercu wyryte Duszy głębia jak wino upojna Przed wzrokiem myśli zakryte   Nadzieja już nie z tobą Powiązana miłości łańcuchem Gdy inni więcej dać mogą I ciałem i sercem i duchem   Żegnaj więc i niech dobrze się żyje Tobie, mnie i ludziom wokoło Ja sobie poradzę, jakoś przeżyję Ty wpadłaś – w błędnie toczące się koło
    • @FaLcorN Dziękuję za opinie, wiersz faktycznie jest prosty i raczej oczywisty w interpretacji. Miał być przestrogą przed naklejaniem sobie łatek i kondensowaniu swojej osobowości w ciasnych określeniach. Często obserwuję się to wśród młodych ludzi, zjawisko to raczej nie jest skomplikowane ale dosyć powszechne. Zależało mi na tym żeby wiersz mógł być potraktowany jako coś skłaniającego do refleksji, a imię Konrad to uniwersalny symbol który wszyscy kojarzą. Rozumiem jednak że przez prostotę może być raczej irytujący aniżeli refleksyjny.    Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...