Zgłoś

cierpienie nie jest próbą lecz językiem którym przestałeś mówić jesteś nieobecnym architektem ruin albo tylko przypisem dopisanym do mojego lęku ja glina zapominająca dłoni nie odróżniam już stworzenia od porzucenia pojawiasz się kiedy milczenie dochodzi do kości a wiatr cytuje Hioba coraz mniej wiernie jestem sama w trądzie świata pośród jego mechanizmów może zbawienie jest tylko błędem przekładu między bólem a nadzieją  

@Posem   Nie martw się - twardo stąpasz po ziemi. :) Co do błędów - nie zauważyłam ich. W poezji liczy się przede wszystkim to, co wiersz niesie, a nie czy przecinek stoi w idealnym miejscu. Wyczucia słowa, rytmu, obrazu i przede wszystkim wrażliwości - tego się nie da nauczyć na korepetycjach. To już masz. Co do głównej strony - tak, miałam na myśli, żebyś spróbował tam publikować, a nie tylko w "Warsztacie". Pomyśl nad tym. Serdecznie pozdrawiam. :)))

@karenka ... takie stworzenia  w kosmosie bywają    źle jak do kwiatów  się zbliżają  mogą swym cieniem  zakłócić ich kwitnienie  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 

@andrew pozdrawiam serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Porozmawiajmy na molo przy sztormie uczuć gdy pragnień jezioro będzie okiem fal patrzeć tak żeby siebie jak wiatr pożądania poczuć w spojrzeniach ulewnych gromami poszaleć niech pada na nas przeznaczenie tej chwili przypływy pocałunków odpływy zwątpienia a nad nami chmury iskrzącej nadziei wygrywają melodię wspólnego nieba chociaż to molo jest na końcu świata to czasem pada na nas ten sam deszcz fale płyną tylko we wzburzonych sercach wywołując marzeń i tęsknoty dreszcz