Siedemdziesiąty siódmy

[Karol Maścianica]

Matka zimą wycierała zaparowane
Okna. Teraz nie rozpoznaje jej wnuk. Prosiła
O biały koc do trumny. "Żebym tam nie zmarzła" -
Powtarzała. I żółkła powoli jak liść w grubym

Tomie. Ostatnie mycie włosów przypominało
Modlitwę. Klęczała, cichutko popiskując.
Mocno ściskała paciorki. Ale pękła cicho
Jak pęcherzyk powietrza po przelotnym deszczu.

Siedemdziesiąty siódmy. Wakacje w Bułgarii.
Na pestce złamała sobie górną piątkę. "Zawsze
Tam wracam. Rosłeś we mnie jak arbuz. Zamknij
Oczy. Już późno. Pod tują będzie wygodnie".

[Anna_Para]

Piękny tekst. Pozwolę sobie pomajstrować przy wielkich literach, bo razi mnie niekonsekwencja.


Matka zimą wycierała zaparowane
okna. Teraz nie rozpoznaje jej wnuk. Prosiła
o biały koc do trumny. "Żebym tam nie zmarzła" -
powtarzała. I żółkła powoli jak liść w grubym

tomie. Ostatnie mycie włosów przypominało
modlitwę. Klęczała, cichutko popiskując.
Mocno ściskała paciorki. Ale pękła cicho,
jak pęcherzyk powietrza po przelotnym deszczu.

Siedemdziesiąty siódmy. Wakacje w Bułgarii.
Na pestce złamała sobie górną piątkę. "Zawsze
tam wracam. Rosłeś we mnie jak arbuz. Zamknij
oczy. Już późno. Pod tują będzie wygodniej".

Zaproponowałam także zmianę formy "wygodnie" na "wygodniej". Będzie logiczniej.

Poza tym - tylko chwalić!

Cieplutko,

Para:)