Szczęśliwi

[Elżbieta Kłos]

Posiedź ze mną proszę
pod jaskółczym gniazdem
niech złe oczy ludzi
nie spalą nas w ogniu

ochronisz mnie płaszczem
konarów złocistych
opleciesz korzeniem
drzewa różanego

odejdziesz gdy łąka
zapłacze nad nami
milionami kropli
zrosi nasze czoła

zziębnięci szczęśliwi
ukryci głęboko
przed zazdrosnym wzrokiem
fioletowych wrzosów

[WiJa]

Chociaż przeszkody spajają, lepiej nie brać (nie wyobrażać) sobie za dużo przeciwko sobie. Pozdrawiam.