Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie bedzie o wierszu, ale oportunistycznie wykorzystam okazję:
i siem odwołam do ałtorytetu ;)
Bo miałem zagwozdkę niniejszą: wojna ze skrobią.
Mając w domu dwa słowniki ortograficzne papierowe (pod wezwaniem [biip biip] kryptoreklama)
w jednym znalazłem biernik: skrobi, a w drugiem biernik: skrobii.
Skromnym moim drugi bardziej mi brzmi - ale?
Ktoś z klubowiczów pomoże?

Pozdrawiam :D
Wuren
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


rzecz nie w czasownikowym - ziemniak skrobi (czy też skrobie)

lecz w dopełniaczu - w ziemniaku jest dużo skrobi
Dziwi mnie bardzo taka forma, a nawet w sieciowym słowniku ort. własnie w takiej postaci występuje
http://portalwiedzy.onet.pl/polszczyzna.html?qs=+skrobia&tr=pol-ort&ch=1&x=0&y=0

Pozdrawiam
Wuren
Opublikowano

panie Wuren
jest duża różnica znaczeniowa między
" w ziemniaku jest dużo skrobi"
a "ziemniak się skrobi"
tak jak drzewo jest zielone a drzewo się zieleni
tak w sensie czasowym "zieleni" występuje jakby dłużej i bardziej dynamicznie od statycznego jest
jak i w sensie wzajemnych oddziaływań podmiotowych "jest" zielone jako cecha podmiotu
a "zieleni" jako czynność tego podmiotu i to czynność bardzo dynamiczna

pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Panie guzik - jam chłop, ale nie idiota - rozróżniam czasowniki od rzeczowników.

I pytam dla jasności jeszcze raz - o dopełniacz l.p. wyrazu skrobia, gdyż ten sugerowany przez część słowników jakoś mi nie brzmi.
polecam przeczytać jeszcze raz moje posty - może się wyjasnią moje strasznie zawiłe problemy.
Pozdrawiam
Wuren
Opublikowano

wiem panie Wuren
tylko tutaj problem wynikł nie z odmiany rzeczownika
lecz w zastosowaniu go jako formy czasownikowej niespotykanej w słownikach
pelargonia ---> dopełniacz pelargonii---->forma czasownikowa tutaj użyta "pelargoni" z jednym "i"
hę?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie pisałem o pelargonii czy też o pelargniowaniu - wykorzystałem okazję, aby spoytać o odmianę innego słowa.

Niech m i bedzie wolno zacytować samego siebie:


Ponawiam pytanie - dla ścisłości napiszę boldem
Czy innych orgowców też razi sugerowana przez część słowników forma dopełniacza:
skrobia - skrobi?
Może Pan, panie guzik, odpowie na to pytanie?

Pozdrawiam
Wuren
Opublikowano

W dopełniaczu, celowniku, miejscowniku liczby pojedynczej oraz dopełniaczu liczby mnogiej rzeczowników rodzaju żeńskiego zakończonych w mianowniku liczby pojedynczej na -ia:
- piszemy na ogół -ii, jeśli wymawiamy ji (są to wyrazy obcego pochodzenia), np.
tragedia - tragedii, awaria - awarii, szałwia - szałwii, biologia - biologii,
- piszemy -i, jeśli wymawiamy i (są to wyrazy rodzime lub zapożyczone, ale całkowicie przyswojone), np.
czytelnia - czytelni, kopalnia - kopalni, składnia - składni,
oraz bez względu na wymowę w wyrazach:
głębia - głębi, rękojmia - rękojmi, skrobia - skrobi, stułbia - stułbi, ziemia - ziemi

wg vademecum j.polskiego

pyta pan natomiast czy "razi"
to wielce subiektywne odczucie i ustawiane jest raczej przez poprawność słownikową
jeśli coś jest poprawne podświadomie rażenie zastępujemy akceptacją
tak mi się wydaje

Opublikowano

Wiem, tak słowniki radzą, tym niemniej według mnie, w wyrazie "skrobia" w dopełniaczu występuje w wymowie (choc może nieco skrócone) -ji
stąd moje watpliwośc i - wcale nie rozwiane cytowaniem słownika.
Wymawiając samo -i mam wrażenie właśnie czasownikowe - że tak gwarowo przytoczę: "łun skrobi pyrki"
I o to pytam - czy Państwo również macie podobne watpliwości :)
Tym bardziej, że jednak w niektórych słownikach (wydanych po roku 1995) funkcjonuje dopełniacz "skrobii"

Pozdrawiam
Wuren

Opublikowano

panie Wuren
tutaj niezupełnie zgodzę się
wymowa nasza jest bardzo charakterystyczna dla każdego człowieka ,brzmienie,barwa,
układ języka ust i budowa strun głosowych,napiecie mięsni,cechy charakteru itp itp
to jak fonetyczny odcisk palca każdego z nas
ktoś sepleniący (nic nie sugeruje) będzie się spierał,że w jego mowie inaczej wszystko brzmi niż podają słowniki

tak z grubsza to rozumiem
pozdrawiam

ps.
a łon skrobi to jest od czasownika skrobać
a nie rzeczownika skrobia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • kiedy niebo jak ołowiany wór w krwisto tłumi wrota spiętrzonych głów gdy z cienia niemrawy odór rodzi ból barbarzyńsko się wolno wlecze w rów kiedy powietrze nabiera stęchlizny nabrzmiałej skąd umiera chciwość ten parszywy wróg jak pajęcze myśli w złość zaradcze chyli się to w chwałę rozwesela swą twarz o kamienny róg gdy słońce z zaćmienia robi więzienie i kraty nabierają ostatnie tchnienie zapomnienia i na sztormie w swe sidła rozprzestrzenia swe cierpienie żywy diament co mieścił swe padliny ze zranienia krzyże nagle z uskrzydloną ponętnością się zwalniają posyłając wątły cios anioła jak poganie co od czeluści się to drwiną a zmagają i nocami narzekają na los kościoła a w belce oko zaś spleśniałe w bezludnym dźwięku ktoś tu jęczy w mojej twarzy schyłek znów przegrałem mieczem zatykam groźny lęk co dręczy
    • Opłakuj, Córo królewskiego rodu, Hańbę Pana, królestwa upodlenie; Ach gdybyż te łzy, z twojego powodu Mogły ojca twego zmyć przewinienie!   Opłakuj - bo twe łzy są Cnoty łzami Dość się już wyspy nasze nacierpiały; I niech ci te łzy długimi latami W Uśmiechach Ludzi będą się zwracały! -   I Byron: Weep, Daughter of a royal line, A Sire’s disgrace, a realm’s decay; Ah happy, if each tear of thine Could wash a father’s fault away!   Weep – for thy tears are Virtue’s tears Auspicious to these suffering Isles; And be each drop in future years Repaid thee by thy People’s Smiles! –   Tym razem wiersz jest polityczny. Ową płaczącą damą jest Charlotta Augusta, córka Króla Jerzego IV, która będąc gorącą zwolenniczką Wigów rozpłakała się, widząc jak jej ojciec, wtedy jeszcze jako Książe Regent, publicznie poniża Wigów w osobach lordów Greya (tak, Earl Grey) i Grenville'a. Incydent miał miejsce w Carlton House, 22 Lutego 1812 roku. Charlotta miała wtedy lat 16 i wszelkie szanse na zostanie wyczekiwaną królową po swym bardzo nielubianym ojcu, lecz zmarła w połogu w 1821.  Co do wiersza Byron przez dwa lata ukrywał swoje autorstwo, ale w końcu nie wytrzymał i się przyznał do - było nie było - zdrady stanu. Miał szczęście, że sam był lordem. Hm, nabrałem dziwnej o tej porze ochoty na herbatę.   
    • @KOBIETA Progi, nogi, polskie drogi, na rozpędzie.. po krawędzie?    "Gdybyś tylko chciał"..   Bilet do Poznania kup, wybierz jedną z dróg, tu czeka każdy cal, za sennym progiem — tchu
    • @hollow man Cóż, dzięki za komentarz. 
    • @Berenika97 Intuicyinie wyczuwam, że musi istnieć łydka z przyprawioną gębą. Ale to na ogólnym poziomie - bez dowodów w wierszu (to zresztą byłoby ryzykowne) ani komentarzach (ufff... chyba wybrnąłem) :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...