mundur

[Adam C]

Szary mundur, dziurawy od kul
Połatany od góry w dół
Przez ramię przewieszony eRKaeM
W duszy pytanie „Czy tego chciałem?”
Tak maszerował przed siebie w dal
Przez śnieg zimy, przez lata żar
Tak maszerował przez wiele lat
Polak, żołnierz, chwat
Nie liczył strat, nie szukał domu
Sądził, że jest nie potrzebny nikomu
Przez całą wojnę bił się za kraj
Gdzie nie jest teraz już jego raj
Generałowie przypięli sobie ordery
Na statkach powiewają polskie bandery
A on tak idzie i nie ma uśmiechu
Bez szczęścia, rodziny, na ostatnim wdechu
Wyrzuca słowa „Niech Polska żyje”
A jego ciało upada i ziemia je kryje
I tak już wielu obok przechodzi
Dzisiaj już starzy, lecz byli młodzi
Gdy szli na straszny z Niemcem bój
Za naszą Ojczyznę, za nasz spokój
Więc szanuj Polaku co teraz Ci dane
Bo im zostało to siłą zabrane
I siłą walczyli choć było ich mniej
By zawsze powiewała czerwień i biel
By biały orzeł wyleciał wzwyż
By zrzucić z najmłodszych niewoli krzyż
I tak ginęli w Polsce, Anglii, Norwegii
Żołnierze nasi w wojence biegli
Oddali życie, przelali krew
Abyś jadł dzisiaj nasz polski chleb.

[Adam C]

czemu czytacie wiersz a nic o nim nie piszecie?? wyrazcie swoje opinie na jego temat prosze :)!!

[MAŁA]

Moim zdaniem jesteś bardzo zdolny. Potrafisz w łatwy sposób przedstawić całą rzeczywistość jaka kiedyś miała miejsce. Uważam, że wiersz ten jest bardzo dobry i mam nadzieje że nie przestaniesz nigdy pisać, bo sądze, że naprawde masz talent

[Adam C]

dziekuje za opinie i mam nadzieje ze bedzie tu ich z czasem coraz wiecej!! Pozdrowki dla Ciebie i dla wszystkich ktorzy czytaja moje wiersze!!