ballada o Szurniętych i obłędzie dozowanym..

[Ran_Gis]

przekonasz się za późno
że prawda tkwi w obłędzie
niech Ci i będzie dozowanym też

zobaczysz usłyszysz poczujesz
jak znika czas przestrzeń grawitacja
bezkolizyjnie jak we śnie

w odcieniach barwach fantastycznych
Wszechświata i wieczności
podejdzie śmierć

to jedyne pewne

dojdziesz i Ty do tego
że ratunek tkwi w obłędzie
dozowanym niech Ci będzie

w zawilcu śrubie zajobie
pierdolcu zakręconym sprzecznie
tylko i jedynie w tym to pewne

jak niepewne ciągle i wątpiące
że powstaniemy do nowego
przyobiecanego bez pokrycia

w bezwymiarowymym tle

nie będziemy wtedy widzieć
i pamiętać co było i co dalej
w kalendarzu z mgły

jak nie wiedzą tego dziś
błogosławieni których królestwo
jest w odcieniu nieba

poprawdzie i do jasnej sprawy
super błogosławieni to Szurnięci
bo już tu na Ziemi żyją w Raju

dozowanym niech Ci będzie
bo prawda tkwi w swym błędzie
w sztuce jak zadra tkwi

szum to czy nieszum pora cięcie..

[Hauru]

Ciekawa ekspresja, ale brak rytmu sprawia że czyta się to raz jak wiersz a raz czyta się to jak niewiadomoco [sic!].
Ciężko mi cokolwiek o tym powiedzieć, bo ma to swoje momenty i to nawet dobre, więc jedyne co powiem to, to że można by to było zrobić lepiej.

[Ran_Gis]

-do takich dum dum.. z reguły nie wracam traktując to jako szkic,
a upiększanie chropawości w tym przypadku niewiele pogorszy..
rytmiki trochę też w tym widzę..
dzięki za wgląd i uwagę Ran

ps.jako ballada do recytowanego śpiewania..

[iron duke]

jest okk, jak dla mnie...:)
pozdr. I.

[Ran_Gis]

- dzięki za dwu_pomyślność..

Ran