Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wypatrywałam okna.
(Jak z firanką pisałeś książkę.
Tańczyłeś walca z nieznajomą.)
Twojej ulicy.
(Mierzyłam kroki.
Kolanami, łokciami,
Upadkiem na nierównej drodze)
Męskich rąk.
(Ukazujących się westchnieniem dziecka,
Lalek głuchoniemych)
Gdy zgasiłeś światło
Nie znając ich - po sąsiedzku.



Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



prościej owszem i bardziej zrozumiale dla czytelnika bo przekaz się gubi w zamyśle/
nie trzeba tekstu udziwniać żeby postał z tego super wiersz bo nie postanie będzie
jedynie efekciarski
prostymi słowami można stworzyć klimat który będzie uprzyjemniał bądź skłaniał do refleksji
ale trzeba uważać na każde słowo/ próbuj/ jeśli trzeba tekst się pieści a innym razem linczuje się bezwzględnie /

t
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



prościej owszem i bardziej zrozumiale dla czytelnika bo przekaz się gubi w zamyśle/
nie trzeba tekstu udziwniać żeby postał z tego super wiersz bo nie postanie będzie
jedynie efekciarski
prostymi słowami można stworzyć klimat który będzie uprzyjemniał bądź skłaniał do refleksji
ale trzeba uważać na każde słowo/ próbuj/ jeśli trzeba tekst się pieści a innym razem linczuje się bezwzględnie /

t


Dziękuję. Rady na pewno bardzo się przydadzą. Spróbuję z nich skorzystać w najbliższym czasie :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    • Nastaje poranek.

       

      Wstajesz.

      Obojętnym wzrokiem oglądasz pokój.

       

      Nie ma go.

       

      Wątpisz, czy odszedł.

       

      Myśl Kartezjusza znów wiedzie prym.
      Niestety jesteś.

       

      Jak co dzień omijasz szkło
      z rozbitych luster i butelek.

       

      Musisz iść do pracy.

       

      Zmuszasz ciało do tych samych
      męczących czynności.

       

      W końcu wychodzisz.

       

      Słońce świeci przepięknie,
      lecz Ty myślisz tylko o jednym.

       

      Z zamkniętymi oczami
      ruszasz do samochodu.

       

      On już tam jest.


      Kątem oka widzisz jego mrok
      w odbiciu lusterka.

       

      Ignorujesz go.


      Jedziesz dalej,
      słuchając głośno muzyki.

       

      Nie masz sił,
      a jednak idziesz do biurowca.

       

      Zwyczajny dzień.

       

      Klikanie.
      Stukanie.
      Dźwięki wysyłanych wiadomości.
      Głośne rozmowy telefoniczne.

       

      Wizja kolejnych ośmiu godzin
      Cię przeraża.

       

      Co jakiś czas pytasz sam siebie:
      ,,Czy on wciąż tu jest?"

       

      Znasz odpowiedź.

       

      Jego cisza
      dudni w Twoim umyśle.

       

      Ucisk w gardle
      staje się nie do wytrzymania.

      Wymykasz się z pracy.

       

      Miałeś spotkać się z dziewczyną.
      Boisz się, że nie dasz rady.

       

      Mimo zmęczenia prosisz
      o wcześniejszą godzinę.

       

      Jedziesz.

       

      Spędzasz najlepszy czas od miesiąca.
      A jednak
      nie potrafisz być szczęśliwy.

       

      Z każdą godziną
      On skraca dystans.

       

      Bezszelestnie

      zbliża się do Ciebie.

       

      Próbujesz skupić się na chwili.
      Zapominasz o najważniejszej zasadzie.

       

      Wracasz do samochodu.

       

      Nagle przeszywa Cię
      nieopisany niepokój.

       

      Stoisz na środku placu
      i patrzysz w górę.

       

      Słońce jest idealnie nad Tobą.

       

      Panikujesz.
      Szukasz go wzrokiem.

      Ale już go nie ma.

       

      Nastało południe.

       

      Zapomniałeś o czasie.

       

      Wiesz, że to koniec.

       

      On nie zniknął.

       

      On tylko zmienił miejsce.

       

      On jest w Tobie

       

      I zrobi to,
      do czego został stworzony.

       

      Nie władasz już swoim ciałem.
      Możesz tylko patrzeć.

       

      Twoja ręka
      powoli sięga do aktówki.

       

      Dobrze wiesz,
      co to oznacza.

       

      Czujesz chłód metalu.

       

      Wyciąga broń.

       

      I...

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...