Patrz

[Jakub Szwedo]

Spójrz na niebo i zastanów się
Co to jest?
Spójrz na konary drzew i zastanów się
Co to jest?
Życie jest takie dziwne.
Co to wszystko jest?
Spójrz na ludzkie twarze i pomyśl
Co w sobie noszą.
Spójrz w ich oczy i czytaj.
Czytaj.

Nie musisz nigdzie uciekać.
Tu jest tak dziwnie.

Spójrz na krew, pot i łzy.
Skąd to się bierze?
Spójrz na słońce i nasz glob.
Czy to nie dziwne?

Życie jest tak obrzydliwie dziwne.
Szukam odpowiedzi,
Lecz nie znam pytań.
Szukam drogi,
Lecz brak mi nóg.

Życie jest takie dziwne.
Spójrz na TO i patrz.
Po prostu patrz.

[Tomasz_Biela]

wiersz przywołuje mi przeróżne skojarzenia
skojarzenia bardzo negatywne jeśli chodzi o przekaz o emocjonalny ślad
który ma się zadomowić w czytelniku
bo tutaj nie ma takiego przekazu
wiersz jest raczej śmieszny - bardzo nawet - nie nadaje się ani na kabaret
ani na żart - nadaje się na wyśmianie
bo zadajesz pytania retoryczne które w innych wierszach są rozwijane i te wiersze starają się odpowiedzieć na nie w bardzo prosty czasami a czasami w bardzo zawiły sposób

podjąłeś zajebiście trudny temat zamknąłeś większość różnych interpretacji Twoich pytań w różnych wierszach w jednym zlepku pytań zupełnie bezmyślnie /

zastanawiaj się co chcesz przekazać i w jaki sposób / wiersz nadaje się na warsztat co najmniej /

t

[Pan_Biały]

słabe i beznamiętne
pisz dalej
r

[Waldemar Talar]

Witaj Jakubie - bez urazy - ale ten wiersz wydaje mi się bardzo dziwny ..
Zapytasz czemu - bo wszystko o co pytasz w swym wierszu jest oczywiste
jasne i wyraźne - a dziwni to my jesteśmy zadając takie pytania .
Oczywiście masz prawo do innego widzenia - ale czy to ma sens .
pozd.

[Jakub Szwedo]

Na swoją obronę dodam tylko że wiersz jest celowo napisany prostym i klarownym językiem, a forma jest jaka jest. Wszystko to na wzór poezji buddyjskiej :) Ale oczywiście dziękuję bardzo za krytykę.