epizod (o współczesności. także w poezji)

[Iza Smolarek]

ja też lubię kongenialne twory
o noskach równo wąskich zadartych
zmysłowo rozwijających się tuż pod językiem
łaskoczących podniebienie Garścią przydechów
wlewam dytyramby w słoneczne gardło

jak najbardziej te o giętkich liniach
co prężą się jak pijany chodnik
z dziką piaskową choreografią głosek
ocierają szorstkie futra o nasz intelekt
stromo biegną po ściankach smaku
bez zbytecznej piany chybionych metafor


a jednak czasami koślawym wierszem jak
jedną ręką sprowadzam cię do wykrzyknika

[Anastazja.P]

duży plus - podobało się!!!

[Gość]

podoba mi się.....lecz te udziwnienia nie czynią wiersza oryginalnego jak to mówią tu poeci...dobór słów takich by nie powtarzały jest :-(..........mam wrażenie, że sam wiersz mógł szybko powstać jest bardzo dobry a słowa (kongenialne,dytyramby itp.) nie nadają mu żadnej duszy udziwniamy dla zasady? najwięcej czasu poświęcamy słownikom by wyszukać oryginalności? sorki ale takie mam wrażenia bez tych słów wiersz by nie zbiedniał

pozdrawiam

Marcin Filip

[Iza Smolarek]

Marcinie, dziękuję za komentarz, który jednak jest pozytywną recenzją "epizodu". Mam nadzieję, że zrozumiałes sedno utworu, który traktuje o współczesności w poezji - peelka przyznaje, że i owszem, także gustuje w kongenialnych, nieco udziwnionych tworach... itd... Wszelkie "słownikowe" - jak je nazywasz -określenia znalazły się tu nie bez przyczyny. Wystarczy przejrzeć tzw. poezję wpółczesną niektórych twórców, aby zoreintowac się, o co chodzi. W takim świetle peelka smakuje wiersze, które biegną stromo po ściankach intelektu (po ściankach leje się piwo ;). Mimo tego jednak, o czym jest w ostatniej zwrotce - mimo tego intelektualnego zadęcia czasami koślawym wierszem też może wprowadzić Czytelnika w zachwyt. Co też, myślę - nieświadomie, podkreśliłes swoim komentarzem.
Pozdrawiam