Zgłoś

I... i Murzyna wcale, Jana już do pana - podżuj - a na J. - Ela, cwany z Rumii.    

@Berenika97 Nie do końca uważam żeby to była podwójna jaźń. Człowiek ma w sobie takie dwie natury, jedni łagodniejsze w formie, innym ostrzejsze, to nie bardzo podpada pod diagnozę czegoś złego. Człowiek jest rozdarty między tak zwanym dobrem i tak zwanym złem. Prawda o człowieku jest zupełnie natomiast gdzieś po środku. 

A błazna pan za... łba.    

O, to pili flaszkę: jęk z sal - Filip - oto.    

Anioł przycupnął na drewnianej chacie. W powietrzu skrzy się niebo, ciężkie, jakby ołowiane.   Nie śmiałem zapytać, co z lotu go wytrąciło. Dzień przecież spokojny, wiatru silnego nie było.   Spogląda na mnie kobiecym, zawadiackim wzrokiem. Kiedy podszedłem bliżej, zobaczyłem, że to anioł o bladych licach.   Spogląda w mą stronę i anielski pył rozdmuchuje. Pomyślała pewnie, że ja latać próbuję, że ja jestem Ikar.   Nogi opuściła i poczęła się wytwornie kiwać, prychać i cmokać, i do mnie wzdychać, jakby nie była goła i to nie ona.   Poszedłbym pewnie i uciekł do chałupy. Lecz zamiast tego obok usiadłem. Spojrzałem na nią, a ona na mnie.   — Jestem Ilona. Ja jej, że ja to nie Ikar.   Na progu chałupy pojawiła się żona, i anielica uciekła spłoszona.   Ech, na progu chałupy pojawiła się żona i anielica... uciekła spłoszona.