Wszystko mnie nie boli

[Tymek K]

Siedze z wietrznym skamieniałym ciałem.
Cztery litery na siedmiu.
Pod czaszką pszczół latają mi pszczoły.
Wilcze mięśnie mam słabe.
Pysk dociska ogon.
Kolory mam w błonie bębenkowej.
Szarość na soczewce.
Boli mnie pompa krwi wyżucając
nie widzialną wydzielinę na zewnątrz.
Trzepiąc nerwami, mózgu, który to wszystko zaczął.
Teraz została mi tylko lewa półkula.
W okularach za małych nacierających na dół skroniowy.
Moje ciało patrzy okiem spokojnym.
Moje myśli kochają słońce.
Wnętrze umarło zostawiając nieskończoną nicość.
Pustkę.
Czuję starość w młodych rękach.
Zmęczenie i łechtający zapach mojego rozkładającego się ciała.
Ale jest dobrze, bo żyje. Wniewoli urujonej przeze mnie,
takiej jakiej Mojrzesz by nie chciał.


Jestem pewien, że na oliwię swoje ciało. I przestanę słonić usta
bo dawniej było gorzej.





------
Tekst u góry stworzyłem z powodu mojej ciężkiej walki z samym sobą.