Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Śnieg siarczysty, pora mroźna, mgła przyćmiewa wzrok
ktoś się do nas zbliża.. jest tuż tuż, o krok
Tęgi, długa broda, białe lica
A co w worku? Tajemnica

Woła, wita, pozdrawia, całuje
Ów dobrą sławą się cieszy, odkąd maluje
Młody w latach nie jest
świat już poznał cały
przemierza bezkresne doliny
i szuka wciąż sławy

Ludzie pytają" czym się zajmuje"
on odpowiada "świat koloruje"
"mieszam barwy, rozjaśniam kolory
w nienawiść i smutek wlewam pokory
czaruję, ozdabiam, spełniam marzenia
za uśmiech w zamian i ciepłe spojrzenia

Krok wolny, stateczny, uśmiecha się do ludzi
poznał piękną damę, wnet już się łudzi!
Poproszony o portret pomyślał z rozmachem
namaluje arcydzieło, które wraz z czasem
stanie się prawdą..

Zdjął więc plecak i otworzył, wyjął płótno i przybory
w rękach pędzel i paleta, już czaruje jak poeta
Linia prosta, przerywana, już zarysy są postaci
to kobieta i mężczyzna, bardzo bogaci
Już na niebie są obłoki, już w oddali widać słońce
Jeszcze pędzel wziął w rękę
soczyste barwy nałożył na tęczę
rozjaśnił, przyciemnił, dodał cienie
i uznał obraz na wielkie stworzenie

Głowę podniósł do góry, spojrzał na panienkę
obrócił płótno i podał jej rękę
"Wiem, że miał być portret
lecz to jesteśmy my
szczęśliwi i radośni
w same takie dni
Mieszkamy pośród zieleni
nie licząc dni
proszę pójść ze mną
a spełnię Twe sny"

Śnieg siarczysty, pora mroźna, mgła przyćmiewa wzrok
Ktoś się już oddala, znika, znika, w mrok
Tęgi, długa broda, białe lica
A co w worku? Tajemnica
A tuż przy nim piękna dama
trzymająca się rękawa

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...