złodzieje chleba

[M._Krzywak]

scena milczy
ponure nauczycielki ładują sobie kule w łeb
w ciasnych zakrętach wyrywali włosy
w smutnych twarzach obraz wczoraj
„Brotdieb”!
uciekamy skrywając pod piżamami wyroki śmierci
dzieci rozumieją mniej
płoną za to szybciej

między ulicami przechodzą od wczoraj
złapane sumienia w potrzaski w otwarte okna
światło spływa ciszej niż krople po szybie
ktoś kiedyś odgadł nie podzielił się odszedł
ktoś kiedyś po coś to wszystko ulepił na pocieszenie
nie wieki nie w wieku i tylko raz

kobiety i mężczyźni - mundury suną
czarne damy i czarni panowie
błyszczą w słońcu
„farben lehre”
czerwoni panowie i czerwone panie
kobiety i mężczyźni – mundury suną

a gdzieś pomiędzy nimi
my
codzienni złodzieje chleba

[Dawid Rt]

Zmuszą do zastanowienia, i chyba o to chodziło, ale przekaz gdzieś się rozmywa w drodze czytania.

[Credo questo]

Czy na pewno scena milczy, czy też wydobywa z siebie cichy szmer? Jeżeli szemrze znaczy, że tworzy, jeżeli zaś tworzy znaczy że wpływa. Ile rzeczy w historii powstało na skutek przypadku? Święty Paweł spadł z konia i radykalnie zmienił poglądy, Attyla zmarł podczas nocy poślubnej co znacznie opóźniło upadek Zachodniego Cesarstwa, I-sza Wojna Światowa wybuchła przez zamach gruźlika, zwykłego złodzieja chleba, który szeptał cicho, miał swoje poglądy. Dlatego też trudno mi przyjąć bierność "nas" jako ludzi, Zawsze wybieramy i wybór nasz ma określone konsekwencje. Nie jesteśmy gdzieś pomiędzy siłami historiotwórczymi, a tu i teraz...wszak sami tworzymy historię lepszą, gorszą lecz jednak historię.

Nie mniej wiersz zastanawiający, chociaż przekaz autentycznie trudno uchwycić, nawet po kilku czytaniach. Gratuluje autorowi podjęcia tematu i pomysłu, pozdrawiam.

[Ran_Gis]

. uniwersalni złodzieje chleba


scena milczy
w smutnych twarzach obraz wczoraj
dzieci rozumieją mniej
płoną za to szybciej

złapane sumienia w potrzaski
światło spływa ciszej niż krople po szybie
ktoś kiedyś po coś to wszystko ulepił na pocieszenie
na wieki i tylko raz

błyszczą w słońcu
gdzieś pomiędzy nami
uniwersalni złodzieje chleba



ps.wylazł ze mnie ten wiersz natychmiastowym niewytłumaczalnym skrótem
z wydłużonym tytułem, trzeba by do tego chyba psychoanalityka...

R

[Gość]

"ktoś kiedyś odgadł nie podzielił się odszedł
ktoś kiedyś po coś to wszystko ulepił na pocieszenie
nie wieki nie w wieku i tylko raz"

Jak dla mnie bardzo ciekawy utwór. Myślę że z rozmysłem nie stawiasz jednoznacznie brzmiących pytań, niemniej odpowiedzi doszukuję się w powyższym trójwersie i w zakończeniu. Ktoś, kiedyś, po coś, na coś... Myślę, że sens żywota ludzkiego sprowadza się do owego podkradania chleba. Wyrywanie, nie żeby się wzbogacić ale żeby "odbębnić" swoje życie. Miałkość króluje. Seks, wóda, prochy, obojętność..., zwał jak zwał, na jedno wychodzi. Może moje rozważania są górnolotne ale innych myśli tutaj nie dostałem :)
I jedno mi się jeszcze nasunęło - o takich tematach też trzeba umieć pisać. Ty umiesz.
Pozdrawiam.

[Tomasz_Biela]

klasyka Twojego stylu / dobrze było poczytać /


t

[Smok]

to jak reportarz z afryki Kapuścińskiego, kopie po łbie, ostry.
Tak mi się skojarzyło.

[M._Krzywak]

Bardzo dziękuje za myśli - sam byłem ciekawy odbioru, na szczęście nie posypały się klątwy :)
Życzę wszystkim też jak najlepszych tekstów i pozdrawiam!

[Anna_Para]

Mam skojarzenia z płonącym gettem w Warszawie wiosną 43 roku. Być może jednak dotyczy to ognisk zapalnych - uniwersalnie, zawsze, choćby dziś...

Milczenie "widowni" - ciche przyzwolenie na tragedię ginących, to wstyd dla ludzkości... Kara śmierci za kradzież kromki chleba dotyczyła nie tylko rejonu getta. Więc?
Ale możliwe, że szanowny Autor wrócił z teatru, gdzie obejrzał sztukę na temat holocaustu...
Tak czy owak: publicystyka w liryce jest brrrrr.... Nie lubię. Sama stosuję ją tylko w wypadkach W.
Wiersz warsztatowo sprawny, jak to u Ciebie, Michale. Pozdrawiam.

Para:)

[Smok]

a ja napisałem reportaż przez rz ;(

[M._Krzywak]

Anna Para - co do "publicystyki" pozwalam się nie zgodzić :) Getto? Raczej nie, aczkolwiek wpadłem przez to na ciekawą myśl! I przy okazji polecam "Dziennik" Mary Berg.

Smok - zauważyłem :)))