Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

A przynajmniej można sobie wyobrażać pod tym tekstem (wierszem) niestworzone rzeczy. Bo też tak zwykle bywa, że najlepsze jest to, czego nie ma (co było, bądź będzie), jakoż najlepiej jest tam, gdzie nas nie ma, a właściwie dopóki nas tam nie ma. Pozdrawiam

Opublikowano

Dzięki WiJo- dużo prawdy w tym co piszesz./troszeczkę nie ze wszystkim się
zgadzam w twoim komentowaniu, ale rozumiem, że przekazujesz swój odbiór
wierszy do poziomu jakiejś względnej arbitralności, właśnie komentarzem.
Co jest dobrą rzeczą w kwestii myślenia o tym co się pisze, jeżeli brakuje dialogu./
Dziękuję za komentarz, Niestety nie dało się usunąć również tytułu, który był częścią wiersza więc , mój koment odnosi sięrównież do tytułu.
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Znaczy się, często odbiegam (i to jak najbardziej celowo) od konkretu wiersza, w wolność (a nawet przesadną dowolność) interpretacji tekstu. W końcu czytelnik może sobie również wyobrażać nawet niestworzone rzeczy, o tym, na co go naprowadził właśnie jakiś wiersz. Co wcale nie znaczy, że tak jest lepiej dla wiersza, a najczęściej znaczy, że czytelnik rozmija się z autorskim znaczeniem wiersza. Ale też, czy w życiu i w wierszu, wszystko należy brać dosłownie, czy wszystko musi być po jednej myśli. W życiu na pewno tak nie jest, to i w wierszu nie musi być. Przynajmniej ja tak uważam. I pozdrawiam.
Opublikowano

Trochę się nie zgadzam z Tobą, tylko a propos tej jednej myśli, ponieważ uważam
że im więcej jednomyślności tym lepiej, ale do tego się zwykle długo dochodzi,
co nie znaczy, że się nie dojdzie. Poza tym czytam twoje komentarze z podziwem
dla Ciebie przede wszystkim i twojej pracy nad wierszami, bo ja jeżeli czegoś nie wiem o wierszu, to piszę
o swoich odczuciach i ich sugestywności przez własny pryzmat wartości,
bo jakoś tak łatwiej, kiedy na dany temat wiersza można tylko pisać
nie wiedząc o wierszu więcej niż z wiersza i jego sugestywności.
Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Jak szepty na wietrze, Krople spadające Wraz z deszczem, Nocne słowa  Szeptane do ucha, Każdy pragnie  Czegoś jeszcze, Zakochani pożądają przedłużenia swoich  Wspólnych chwil, Chorzy pragną  Nagłego uzdrowienia, Umierający oczekują Końca cierpienia, Impulsywni możliwości Cofnięcia okazanych  Gniewu i złości, Osamotnieni szukają Dłuższego towarzystwa, Jak motyle szepty, Każdy człowiek W przestrzeń je wysyła,    Jeszcze trochę, Jeszcze dziś, Jeszcze jutro, Jeszcze jeszcze, Aż zajdzie słońce  I wstanie nowy świt, By każdy ból  W końcu znikł,   Pod wpływem cierpienia Jedni się kurczą, Drudzy wzrastają, Ale i tak na końcu dróg  Wszyscy się spotkają, Rozstania są  Całkowicie nieuniknione, Niektóre przez los Zupełnie zamierzone, Nie są przyjemnością  Ale jedynie  Bolesną koniecznością, Żal za tym co było, Co być mogło, A wszystko źle poszło, Dobre złego początki Aż z relacji Pozostaną szczątki,   Jednak drogi czytelniku, W tym wierszu  Nie ma smutku, Nie zrozum mnie źle, Po prostu czasem  Nie wychodzi  W życiu dobrze, Nie wszystko od nas Jest zależne, Jednak warto  Lekcje wyciągać, Analizować i rozumieć, Ze smutkiem pogodzić  Trzeba się umieć 10.08.2026
    • Jestem dobry- bardzo dobry - d… bry… - aż tak!  
    • Czy jeszcze słyszysz moje modlitwy tyle połączeń odbierasz co dzień a może telefon jest już popsuty  więc napiszę do Ciebie e-mail   Szanowny Wszechmogący Boże zgubiłem coś dla mnie ważnego wiem że wiesz z jaką prośbą piszę wiesz też dlaczego i co to takiego   przepraszam też że tego nie widzę za dużo myślę za mało czuję mimo że czasami nosiłem to w sobie to wciąż bez tego się gubię   proszę rozpatrz moją cichą prośbę z wyrazami najgłębszego szacunku poeta co gubi się nawet we śnie na drodze jutrzejszego grzechu
    • życie  kocha nas nad życie    ale jest to miłość  która  nie czeka  nie zaleca się  chociaż kokietuje   to MY  MY sami  musimy wziąć  je w posiadanie    tyle ile trzeba    takie all inclusive    8.2026 andrew   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...