Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wiem bajka
przechrzcił biały śnieg
oczyścił spojrzenia
poleży zżółknieje

bez wielkich komików
nie cieszą nas wady
upadków i powtórek

bez uśmiechów
na pustej tratwie
nie widać masztów

latarnia nie świeci
nie czeka na małego pirata
zdobywcę sympatii

jedyne co jest
jest obejrzanym filmem

Opublikowano

"bez wielkich komików
nie cieszą nas wady
upadków i powtórek"


Prawdziwe...

Tylko "wady upadków" - to mi troszke tzreszczy, w kontekście sa upadki raczej wadliwe, czyli nie jest konieczne zaznaczanie, że chodzi o takie. Ale myśl ciekawa.

M.

Opublikowano

Wiersz jest naprawdę super, tzn. dobry bo mądry i mądry bo dobrze napisany. No i ta rzeczywistość pomieszana z bajką, że tak do końca nie wiadomo co jest rzeczywistością, a co fikcją; ale to tylko tym lepiej dla wiersza i dla wyobraźni ludzkiej. Tak tylko, ni w pięć ni w dziesięć nachodzi mnie jeszcze taka myśl (niewiele chyba, albo bardzo wiele mająca wspólnego z wierszem), że wszystko jest, tylko nie ma (nie wiadomo) jak to mieć, tzn. że człowiek po prostu zaprzepaszcza tyle pięknych rzeczy, które tak niewiele, a nawet nic nie kosztują, oczywiście poza minimalnym wysiłkiem zwrócenia na coś jakiejś uwagi, a w konsekwencji zachwycenia się (z zachłyśnięciem) tym, co w końcu człowieka wzbogaca, bardziej niżby i wszystkie pieniądze świata, i inne szkiełka i świecidełka, namacalne i dostrzegalne przez człowieka. Oczywiście poza drugim człowiekiem, który to człowiek (sobą, swoją obecnością) może człowiekowi wynagrodzić wszystkie braki, niedogodności i ułudy, tyle tego świata, co rządzące tym światem. Acz tyle coś kimś rządzi, ile samemu jest się zaślepionym, w gruncie rzeczy materializmem i relatywizmem istnienia (niejako kosztem bezinteresowności, bezstronności, niewywyższania się). Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Artemida   Nie jestem własnością, tym bardziej zdobyczą , ofiarą  podporządkowaną żadnemu mężczyźnie,  co jest bożyszczem  wśród wielu kobiet, piejących z zachwytem   Nie czekam na to  jak w średniowieczu  aby miał mnie posiąść , to takie staroświeckie,  prostackie myślenie  stereotypowe , wprost nieładne    Należę tylko do matki ziemi , która wydała mnie z pierwszym  tchnieniem na świat  pośród kamieni i skał   O zdanie nie pytam  wyższych rangą myślicieli,  swą mądrością się kieruje  pozostając niezależną buntowniczką,  wierną samej sobie - Artemidą    Twardą jestem,  jak jedna z tych skał ,  hulam z wiatrem , a z odwagą  na koniu przez lasy i pola gnam  z wiankiem na głowie , trzymając pochodnie, rozświetlając kobietom drogę   Swój honor i imię mam Artemida     Poznaj mą wyższość i dzikość, Artemido,boginio niezależna ,  niepojęta , nieprzenikniona  w świecie mężczyzn ,silna i pewna    -nieujarzmiona -niezwyciężona   Artemida      09.08.2026 r. NatusieK97  
    • Jak szepty na wietrze, Krople spadające Wraz z deszczem, Nocne słowa  Szeptane do ucha, Każdy pragnie  Czegoś jeszcze, Zakochani pożądają przedłużenia swoich  Wspólnych chwil, Chorzy pragną  Nagłego uzdrowienia, Umierający oczekują Końca cierpienia, Impulsywni możliwości Cofnięcia okazanych  Gniewu i złości, Osamotnieni szukają Dłuższego towarzystwa, Jak motyle szepty, Każdy człowiek W przestrzeń je wysyła,    Jeszcze trochę, Jeszcze dziś, Jeszcze jutro, Jeszcze jeszcze, Aż zajdzie słońce  I wstanie nowy świt, By każdy ból  W końcu znikł,   Pod wpływem cierpienia Jedni się kurczą, Drudzy wzrastają, Ale i tak na końcu dróg  Wszyscy się spotkają, Rozstania są  Całkowicie nieuniknione, Niektóre przez los Zupełnie zamierzone, Nie są przyjemnością  Ale jedynie  Bolesną koniecznością, Żal za tym co było, Co być mogło, A wszystko źle poszło, Dobre złego początki Aż z relacji Pozostaną szczątki,   Jednak drogi czytelniku, W tym wierszu  Nie ma smutku, Nie zrozum mnie źle, Po prostu czasem  Nie wychodzi  W życiu dobrze, Nie wszystko od nas Jest zależne, Jednak warto  Lekcje wyciągać, Analizować i rozumieć, Ze smutkiem pogodzić  Trzeba się umieć 10.08.2026
    • Jestem dobry- bardzo dobry - d… bry… - aż tak!  
    • Czy jeszcze słyszysz moje modlitwy tyle połączeń odbierasz co dzień a może telefon jest już popsuty  więc napiszę do Ciebie e-mail   Szanowny Wszechmogący Boże zgubiłem coś dla mnie ważnego wiem że wiesz z jaką prośbą piszę wiesz też dlaczego i co to takiego   przepraszam też że tego nie widzę za dużo myślę za mało czuję mimo że czasami nosiłem to w sobie to wciąż bez tego się gubię   proszę rozpatrz moją cichą prośbę z wyrazami najgłębszego szacunku poeta co gubi się nawet we śnie na drodze jutrzejszego grzechu
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...