Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Koło wyjałowione

Michał Kurdyk
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Michał Kurdyk

Michał Kurdyk

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Żyjemy z dnia na dzień,
Wstaje dzień idziemy do pracy,
Wstaje noc idziemy spać,
Niezmierność świata pogrąża w myślach.

Kraina nędzy tak zwę moje pragnienia.
Pamiętam lepsze czasy zatracam teraźniejszość.
Jej twarz dziś dla mnie obca, nie wiadomo czy mi znana.
Nie czując smutków ani rozkoszy, trwając wciąż i wciąż.

Gdy księżyc nadchodzi śniegiem okrywa psychikę mroku,
Zagubiony krążę w mych wizjach, tracąc kondycje zanikam.
Wciąż historia koło zawraca, kreując nowe nicości...

Klaudiusz

Klaudiusz

Opublikowano
Opublikowano

byłoby fajnie - tak melancholijnie...ale cały efekt psuje wers:
"Gdy księżyc nadchodzi śniegiem okrywa psychikę mroku,"
cóż to jest ta psychika zmroku - kompletnie nie pasuje do nastroju wiersza, wrecz kaleczy... i ta kondycja też niezbyt szczęśliwa...
pomimo dość zużytego tematu całkiem dobrze sie czyta (czuje się ten wiersz)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Nata_Kruk
      Ciało i nie tylko...

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        ... warto, Andrzeju, ale ludziom z różnych powodów odchodzi na to chęć. Dalej w treści "komputerowo", ale "gada" z całością. Sorry za.. gada.. :) Pozdrawiam.
    • Tectosmith
      Wtorek

      Przez Tectosmith · Opublikowano

      @Nata_Kruk To był bardzo trudny wtorek a jeśli idzie o piwo to wróciłem do dawnych nawyków. Kontroluję to jednak w miarę skutecznie. A jeśli idzie o tabletki to jestem już na nie skazany, no chyba, że dojdzie do jakiegoś przełomu w farmakologii.  Dziękuję Ci Nata za obecność i komentarz, i pozdrawiam ciepło, i serdecznie. 
    • Nata_Kruk
      chleba naszego powszedniego

      Przez Nata_Kruk · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      i.... ... tak zasugeruję zapisać, żeby nie było tych "ogonów", ja ich nie lubię, cóż.. tak już mam. A treść... wiejska... :) ładna.
    • Migrena
      Granica

      Przez Migrena · Opublikowano

      @viola arvensis   Wioluś.   Twój wiersz czytam jak manifest cichej suwerennosci.   granica, o której piszesz  nie jest murem oddzielającym od świata, lecz przestrzenią wewnętrznej wolnosci to jest  miejscem, w którym człowiek dojrzewa do zgody na siebie samego .   szczególnie porusza mnie Twoja łagodność bo Ty nie walczysz z lękiem, nie bijesz się z burzą ale oswajasz ją z pokorą i uwaznością .   to poezja, która nie krzyczy metafizyką  lecz oddycha nią naturalnie.   dziękuję Ci za tę subtelną lekcję wewnętrznej granicy, która w istocie   staje się początkiem.   początkiem nowego.   piękna Poezja.   niezwykła.   jak Ty.    
    • Ignis
      "Utkane z miłości"

      Przez Ignis · Opublikowano

      Gdy biorę szydełko w dłonie wieczorem, Cisza otula mnie miękkim kolorem, Nitka po palcach sprawnie wędruje, A każde oczko spokój buduje.   Oczko do oczka – chwila skupienia, Z włóczki powstają miłe wspomnienia.  Tworzę dla dzieci małe maskotki,  I tak powstają miękkie istotki.   W każdej maskotce czułość ukryję,  Nitką miłości delikatnie zszyję. Dziecięcy uśmiech serce porywa, To moje hobby – radość prawdziwa.    21.02.2026r.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...