Zegar

[Scorpio11]

Serce jakby bało się wzruszyć.
I ten lód rozkruszyć co w nim zalega.
Niepewność tyka we mnie jak zegar.
Miarą jest czasu w jakim dojrzewam.
Budzikiem który budzi lęki kiedy oczy otwieram.
Sekundnikiem mojej śmierci kiedy przyjdzie czas umierać.
Jest teraz rzeczywistą iluzją, że nadzieja nie towarzyszy tylko głupcom.
Mogę się jedynie nużąc w marzeniach doszukiwać sensu będącego pustką.
Że nie przeminę, że nie przepłynę swoją łódką, tego życia tak cichutko, patrząc w czasu lustro...