Pięta Achillesa

[Czarna_Dama]

moja szczypta ironii i złośliwości
niskim ukłonem chyli głowę
by ukryć uśmieszek

obrażona trzymam fason do końca
traktując jak zło konieczne
okoliczność wzajemnej ogłady

i konsekwentnie widelcem natchnienia
nabijam kawałek po kawałku
ugniatając formę odstającą od treści

[WiJa]

Rozśmieszył i pocieszył mnie ten wiersz, albowiem biorę go również do siebie, i właśnie dowiaduje się, jak należy brać niektóre rzeczy, tzn. jak do nich podchodzić. I to chyba bez względu na to, co jest czyją piętą achillesową, bo każdy ma swoje własne i nie własne słabości, (będąc) wcześniej czy później, mniej lub bardziej (celnie) ugodzony w nie, bądź przez nie. Pozdrawiam

[Mateusz]

Czarna Dama:lecz trzeba uważać, aby nie odsłaniać tego miejsca,
bo to zbyt ryzykowne. Żeby czasami celna strzała Parysowa. Tak sobie żartuję.
A ogólnie wiersz krótki, ale jaka głębia ukrytego słowa się w nim kryje.


Podr. b;

J.S