Epikureika

[Daphne Windsor]

Postanowiłam iść drogą,
którą kiedyś kroszył człowiek
zwany Epikurem.

Nauczyć sie nie myśleć o śmierci.

Być sobą:
nie bać sie,
nie zazdrościć,
nie płakać.

Być sobą.
Postanowiłam iść tą drogą
i sama ją wybrałam,
bo cóż lepszego może być,
niż droga znana,
którą szły już miliony,
w nadzieji, że będzie lepiej.

[Ona_Kot]

Postanowiłam iść drogą,
którą kiedyś kroszył człowiek
zwany Epikurem.

Nauczyć sie nie myśleć o śmierci.

Być sobą:
nie bać sie,
nie zazdrościć,
nie płakać.

Być sobą.
Postanowiłam iść tą drogą
i sama ją wybrałam,
bo cóż lepszego może być,
niż droga znana,
którą szły już miliony,
w nadzieji, że będzie lepiej.

gdyby to zapisać bez wersyfikacji wyglądałoby tak:

Postanowiłam iść drogą, którą kiedyś kroszył człowiek zwany Epikurem.
Nauczyć sie nie myśleć o śmierci. Być sobą: nie bać sie, nie zazdrościć, nie płakać. Być sobą.
Postanowiłam iść tą drogą i sama ją wybrałam, bo cóż lepszego może być, niż droga znana,
którą szły już miliony,w nadzieji, że będzie lepiej.

*wynika stąd, że jest to proza (nawet nie poetycka) nieudolnie podzielona na wersy
*wersyfikacja wiersza nie czyni
*powtórzenia wskazują na ubogi zasób słownictwa
*alogiczność: jeżeli to Epikur szedł tą drogą to skąd potem nagle miliony? rozmnożył się cudownie? może przez pączkowanie? - tak wynika z czytania wiersza (i rozumiem, co MIAŁO znaczyć)
*literówka "kroszył" - jeżeli Autor wklejając nie zadaje sobie trudu, by przeczytać i sprawdzić to ileż jest wart taki utwór?

to, co komentuję w tej chwili jest tak beznadziejne, że szkoda mi następnych ludzi, którzy to przeczytają

pozdrawiam