Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

człowiek zniesie wszystko
i nic
stanie się niedziejące
tu nikim być
ze sobą jest ciężko przeważnie

dalszych końców nie będzie a początki to tylko nie napoczęte chwile
przeplatane dobrem
i złe czyny
których nie należy się wstydzić
przez lustro

Opublikowano

cha! jakoś inaczej, nowiej, niespodziewaniej

początki to tylko nie napoczęte chwile

"nienapoczęte" napisałabym tak, ale to może ma być nie tak.
kapitalny wers, jak motto - zabiorę sobie, jeśli pozwolisz i zgwałcę w odpowiedniejszej scenerii

człowiek zniesie wszystko, bo dostaje tyle i tylko tyle ile może znieść

Biały, nie opaliłeś się? tak bielutko u Ciebie, refleksyjnie, bez mięska, bez razów, bez mordobicia i wyciągania wnętrzności... tak mi jakoś smutno w gardle :(
przywykłam i odwyknąć nie mogę
:))
buziak!

Opublikowano

Rafaaaaaaaaaał, jaki Rafał, czy blef ?????????????

jeju, bo popiszczę znów na wspak
Rafałek, wiersz fajny, ale lustro gupie
chooooono do mnieeee cho na chwilę!!!
tak coraz ładniej pisze
*) bziak

ups. chyba znowu mi się coś... śni
:(
to wszystko blef jak BaR rrrrr,tak?
ja cię upiję, tylko ni mam czym

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


znów ort, oł dżizys;), na szczęście mam ciebie;))
schowałem pazurki, raz do roku to i księdzu wolno;))
cieszę się że jest coś do zabrania
dziękuje za czytanie i całą resztę słów:)
najlepszego
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zawsze blef nie zawsze;)
nigdzie nie idę, dobrze mi tu , mam komputerek, piwko i cały stos słów do przepisania, robota miła pani, robota ważniejsza;))
upić się chętnie lubię, może już jutro na początek tygodnia;))
dzięki za wdepnięcie i słowa
najlepszego
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zawsze blef nie zawsze;)
nigdzie nie idę, dobrze mi tu , mam komputerek, piwko i cały stos słów do przepisania, robota miła pani, robota ważniejsza;))
upić się chętnie lubię, może już jutro na początek tygodnia;))
dzięki za wdepnięcie i słowa
najlepszego
r

nie idziesz, no cóż wiem
za wdepnięcie ..hmm,
upić Cię, serio? mogę jutro, jeśli to poniedziałek :))),
tylko powiedz co ty przepisujesz stosami?
serio
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zawsze blef nie zawsze;)
nigdzie nie idę, dobrze mi tu , mam komputerek, piwko i cały stos słów do przepisania, robota miła pani, robota ważniejsza;))
upić się chętnie lubię, może już jutro na początek tygodnia;))
dzięki za wdepnięcie i słowa
najlepszego
r

nie idziesz, no cóż wiem
za wdepnięcie ..hmm,
upić Cię, serio? mogę jutro, jeśli to poniedziałek :))),
tylko powiedz co ty przepisujesz stosami?
serio
serio, serio:) dla mnie piątek jest początkiem tygodnia:)
wiersze Eliko, wiersze przepisuję stosami i wciąż czasu za mało

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pisze się  zombi - Google.com przepraszam, ale musiałem, ponieważ ząbi kojarzyć się może z zębami ;))) wiersz na plus    pozdr.     **********************************  
    • miasto wypociło strupiałą skórę wciska nam twarze w krwawiący beton. jest dziś jak otwarty brzuch, rozpruty nocą nożem koparki śliskie trzewia kanalizacji parują. zaułek oddycha parą z kanałów, neonami, które szarpią oko padaczka świata, jak nerw, którego nie da się już uspokoić. każdy zaułek jest zgrzytaniem zębów o szkło. w zaułku, gdzie śmietnik cuchnie rzeźnią, a mur pamięta więcej potu niż modlitw. stoimy blisko, za blisko aż coś trzeszczy między nami. brakuje miejsca na oddech. jej płaszcz to skóra, którą zdzieram zębami jak z padliny, pod spodem musi być wyjście albo przepaść. nasze ciała płoną w zaułku jak trupy jakby miasto oblało nas benzyną i rzuciło niedopałek neonu. moje dłonie nie pytają, wchodzą w ciebie jak łom w zardzewiały zamek rozrywamy się na pół. moje ciało w twoim jako jedyny miękki punkt w którym jeszcze nie ma betonu. wiedzą tylko, gdzie boli najbardziej. między nami zwarcie jak kabel bez izolacji, skurcz, który wykręca palce na biodrach. usta nie mówią. usta to rozszarpana rana, zszywana na brudno w bramie, zardzewiałym drutem i jej śliną, bez znieczulenia, na żywca. miasto patrzy na nas jak chirurg bez rękawic ciekawy, czy jeszcze drgniemy. jesteśmy jak dwa szczury w tętniącym kanale, które miasto przeoczyło przy dezynfekcji. oddech wpada w oddech, jakby miasto dławiło się własnym tętnem, próbowało nas wypluć i nie mogło. cegły wrzynają się w łopatki, miasto chce nas żywcem wmurować w siebie. czuję, jak pęka tynk pod twoim ciężarem, ściana nie chce być świadkiem. czas wymiotuje pod ścianą skowyczącym echem wdeptany w asfalt przez tych, co zdążyli nas przeżyć. my jeszcze nie my jeszcze w sobie. to nie jest czułość. to odruch przetrwania. to panika ciała, że za chwilę znów będzie samo, że noc trzyma nas jeszcze tylko dlatego, że miasto nie zdążyło zgasić światła, że świt zabierze wszystko, co teraz drży. dwoje ludzi przestaje się mieścić we własnej skórze w zaułku wielkiego miasta, gdzie miłość nie ma imienia, ma tylko puls temperaturę i ślady, które miasto zliże jak krew, zanim przełkniesz własny strach. ale ciało zapamięta.                  
    • Ma - wiadomo, da i wam.    
    • A kres jaj, serka.    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...