Życie

[Rafał Pańków]

Nie ma ludzi bez narodzin
Jak narodzin bez miłości
Nie ma miłości bez uczuć
Jak nie ma uczuć bez zazdrości
Ludzie i uczucia wspólną cechę mają
Osobno nie przetrwają
A razem się wspierają
Rozumieć to można długimi lata
Łatwiej mówić niż opisać słowami
Gdy uczucia i duma wspólnie nie powiedzą "kochanie"
Co wtedy będzie? Co się dalej stanie?
Myślę ze miłość postawi na swoim
Duma jest w umyśle, a uczucie w sercu moim
Takie jest życie lecz trudne słowa
Wiec pamiętaj zawsze - do góry głowa


Proszę o komentarze.

[Gość]

łatwiej mówić niż opisać słowami -
zastanawiam się nad tym i dla mnie osobiście jakoś to nie gra.

próbowałam się wczuć w klimat tego co napisałeś, ale nie znalazłam tu nic dla siebie...

ale jak już kiedyś tu napisałam, ja się na technice nie znam :)
pozdrawiam

[Danuta Deka]

Papka. Trochę jak teksy Bajmu. Rymy oklepane jak "pupcia niemowlaka". W wierszu dominuje banał, przeplatany z błędami logicznymi. Jeżeli nie ma się o czym napisać, lepiej poczytać lub iść na spacer. Złota zasada: po napisaniu arcydzieła wstaw je do lodówki aż ostygnie.

Doceniam to, że dbasz o dialektyzację języka, ale wydaje mi się, iż postawienie przecinka przed, oraz kropki nad "z" w słowie "że" (u Ciebie "ze") nie godzi w dobre imię wybitnego poety. Trzeba być konsekwentnym - albo unikamy znaków interpunkcyjnych i innych podobnych, lub też popisujemy się ich znajomością. Apeluję o przemyślenie WSZYSTKIEGO.

Proszę się nie gniewać. Krytyka jest oznaką zainteresowania.